داستان های قرآن صفحه 201

گر چه ایوب - علیه السلام - چندان در هدایت قوم خود توفیق نیافت، ولی خودسازی و صبر و استقامت او، همواره در تاریخ درس مقاومت و خودسازی به انسانها آموخته و می‌آموزد، و موجب نجات انسانها می‌شود.

حضرت ایوب - علیه السلام - بر اثر دامداری، دارای گوسفندان و شترها و گاوهای بسیار شد، و ثروت کلانی به دست آورد، به علاوه در توسعه کشاورزی کوشید، و دارای مزارع، باغها، ساربانان، چوپانان، غلامان و فرزندان بسیار گردید.

ولی همه تلاشهایش براساس عدالت بود، حقوق الهی و حقوق مردم را ادا می‌کرد، و همواره نعمت‌های الهی را شکر می‌نمود، و هرگز امور مادی او را از عبادت الهی باز نداشت، اگر در انجام دو کار ناگزیر می‌شد، آن را که برای بدنش دشوارتر و خشن‌تر بود برمی‌گزید، و همواره در کنار سفره‌اش یتیمان حاضر بودند.

بعضی نوشته‌اند: ایوب - علیه السلام - هفت پسر و سه دختر داشت، و دارای شش هزار شتر و چهارده هزار گوسفند، و هزار جفت گاو و هزار الاغ بود.(6)

کوتاه سخن آن که در میان انواع نعمتهای الهی از مادی و معنوی قرار داشت، و همواره شکر و سپاس الهی می‌گفت، و به عبادت خدا اشتغال داشت، و به مستمندان رسیدگی می‌کرد، و آن چه از وظایف و مسؤولیت‌های دینی و انسانی بود، همه را به گونه شایسته انجام می‌داد.

1- نساء، 163؛ انعام، 84؛ انبیاء، 83؛ صاد، 41.

2- بحار، ج 12، ص 284.

3- مجمع البیان، ج 4، ص 330.

4- در مورد سلسله نسب حضرت موسی - علیه السلام - چنین به دست می‌آید که آن حضرت با شش واسطه به ابراهیم می‌رسد، از این رو ظاهراً ایّوب - علیه السلام - جلوتر از موسی - علیه السلام - می‌زیست، و به همین خاطر ما در این کتاب، شرح زندگی ایّوب - علیه السلام - را بر شرح زندگی موسی - علیه السلام - مقدم داشتیم. و در تاریخ نیز آمده: ایّوب - علیه السلام - قبل از موسی - علیه السلام - ظهور کرد (تاریخ انبیاء عماد زاده، ص 453).