داستان های قرآن صفحه 210

12- بحار، ج 12، ص 351.

چگونگی رفع بلا از ایوب

حضرت ایّوب (ع) / چگونگی رفع بلا از ایوب

در قرآن در آیه 42 و 43 سوره صاد می‌خوانیم خداوند به ایوب - علیه السلام - چنین وحی کرد:

«اُرْکُضْ بِرِجْلِکَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَة مِنَّا وَ ذِکْری لِأُولِی الْأَلْبابِ؛ پای خود را بر زمین بکوب! این چشمه خنک برای شستشو و نوشیدن است، و افراد خانواده‌اش را به او بخشیدیم، و همانند آنان را بر آنها افزودیم، تا رحمتی از سوی ما باشد و تذکّری برای اندیشمندان.»

و در آیه 44 صاد می‌فرماید:

«إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ؛ ما ایوب - علیه السلام - را صبور و شکیبا یافتیم، او چه بنده خوبی است که بسیار بازگشت کننده به سوی خداست.»

ایوب - علیه السلام - بدن خود را با آب آن چشمه زلال شستشو نمود، و از آن نوشید، تمام دردها و رنجها از بدنش برطرف گردید سپس آن چه او از اموال و زراعت و دام و فرزندان را از دست داده بود، همه به اذن خدا بازگشتند و بهتر و افزون‌تر از قبل، به سراغ ایوب آمدند.

او لباس زیبا پوشید و برخاست و در مکان بلندی نشست. پس از آن که او در کنار چشمه زیر درختهای خوشرنگ با چهره جوان و زیبا نشسته بود غرق در نعمتها و الطاف الهی شده بود.

مطابق روایات، همسرش رُحْمه که در به در بیابانها بود به یاد شوهر افتاد، گر چه شوهرش ایوب - علیه السلام - او را طرد کرده بود، ولی او به یاد شوهر دردمندش افتاد و تصمیم گرفت برای دیدار او باز گردد، به سوی مکان استراحت ایوب - علیه السلام - حرکت کرد، وقتی که نزدیک آن جا رسید، دید همه چیز فرق کرده و نعمت‌های فراوانی جایگزین قحطی و خشکی و بلاها شده است.