داستان های قرآن صفحه 245

7- جابربن عبدالله انصاری می‌گوید: ما به رسول خدا - صلی الله علیه و آله - عرض کردیم: گویا چوپانی گوسفندان کرده‌ای؟ فرمود: «آری مگر پیامبری هست که چوپانی نکرده باشد؟» (صحیح مسلم، ج 6، ص 125).

8- دیوان مثنوی، به خط میرخانی، ص 610 و 611؛ تفسیر و نقد مثنوی (استاد محمد تقی جعفری) ج 14، ص 293 تا 296.

روایت شده: آن روز هوا تابستانی و بسیار گرم بود، و آن گوسفند فراری بز بود، موسی - علیه السلام - در بالای کوه او را گرفت و صورتش بوسید و دست نوازش بر سر پشتش کشید و با زبان عذرخواهی به او گفت: «ای حیوان امروز تو را به زحمت افکندم، ولی منظورم حفظ تو از حمله گرگ بود.» سپس آن را به دوش گرفت و به گله رسانید.

روزی موسی - علیه السلام - عرض کرد: «خدایا! برای چه مرا شایسته مقام پیامبری دانستی و هم کلام خود نمودی؟!» خداوند فرمود: «به خاطر مهربانیت در فلان روز به آن بز.» (لئالی الاخبار، ج 2، ص 153).

9- این عصا در عصر نوح - علیه السلام - در دست نوح - علیه السلام - بود، و در عصر ابراهیم - علیه السلام - به دست ابراهیم افتاد، از این رو به هر دو منسوب بود.

10- بحارالانوار، ج 13، ص 29 و 30.

بعثت موسی (ع) در کنار کوه طور

حضرت موسی (ع) / بعثت موسی (ع) در کنار کوه طور

بعثت موسی - علیه السلام - در کنار کوه طور

موسی - علیه السلام - اثاث زندگی و گوسفندان خود و عصای اهدایی شعیب را برداشت و همراه خانواده‌اش، مدین را به مقصد مصر، ترک کرد و قدم در راه گذاشت، راهی که لازم بود با پیمودن آن در طی هشت شبانه روز، به مصر برسد، موسی - علیه السلام - در مسیر، راه را گم کرد، و شاید گم کردن راه از این رو بود که او برای گرفتار نشدن در چنگال متجاوزان شام، از بیراهه می‌رفت.