داستان های قرآن صفحه 297

هارون - علیه السلام - وزیر موسی - علیه السلام - بود، هر گاه موسی - علیه السلام - به مسافرت می‌رفت، مانند سفر به کوه طور و میقات که چهل روز به طول کشید، هارون را در میان مردم، جانشین خود قرار می‌داد.(3)

هارون همواره یگانه یار و یاور موسی - علیه السلام - بود و سرانجام در بیابان «تیه» قبل از رسیدن به سرزمین مقدس، از دنیا رفت، و موسی - علیه السلام - را در سوگ خود نشانید.

در روایات متعدد اسلامی از جمله «حدیث منزِله»، نسبت حضرت علی - علیه السلام - به پیامبر اسلام - صلّی الله علیه و آله -، همانند نسبت هارون به موسی - علیه السلام - تشبیه شده، با این فرق که هارون پیامبر بود، ولی علی - علیه السلام - پیامبر نبود.(4)

بیشتر زندگی هارون با زندگی برادرش موسی - علیه السلام - آمیخته است، که قبلاً نمونه‌های آن ذکر گردید.

از طلحه یکی از اصحاب پیامبر - صلّی الله علیه و آله - نقل شده گفت: از رسول خدا - صلّی الله علیه و آله - شنیدم فرمود: موسی بن عمران - علیه السلام - پس از وفات برادرش هارون، عرض کرد:

«خدایا! برادرم هارون از دنیا رفت او را بیامرز.»

خداوند به او چنین وحی کرد: «ای موسی! اگر از من در مورد آمرزش امتهای پیشین و آینده تقاضا کنی، جواب مثبت به تو دهم، مگر در مورد قاتل حسین بن علی - علیه السلام - که هرگز او را نمی‌آمرزم.»(5)

1- صافات، 120.

2- قصص، 33.