داستان های قرآن صفحه 298

3- فرقان، 35؛ طه، 30.

4- این حدیث در کتب شیعه و سنّی به طور متواتر نقل شده است.

5- لهوف سید بن طاووس، ص 186.

16- اشموئیل و طالوت و جالوت

اشموئیل و طالوت و جالوت

اشموئیل و طالوت و جالوت

چنان که قبلاً گفته شد، پس از رحلت موسی - علیه السلام - بنی اسرائیل به فرماندهی یوشع بن نون وصی موسی - علیه السلام - به جنگ با زور مندان شام و فلسطین پرداختند، تا ارض مقدس و شهرهای آن را فتح کنند و این جنگ هم چنان ادامه داشت.

بنی اسرائیل پس از موسی - علیه السلام - دارای پیامبری بودند که در آیه 246 و 247 و 248 سوره بقره از این پیامبر به عنوان «نبی» (پیامبر) یاد شده، ولی نام او ذکر نشده است، که اکثر مفسّران به استناد روایات معتقدند که این پیامبر به نام اشموئیل بود.

اشموئیل که از نژاد بنی اسرائیل بود. زمام رهبری بنی اسرائیل را به دست گرفت و به بازسازی آنها برای خودسازی و جهاد با دشمنان پرداخت.

اشموئیل احساس کرد که لشکر بنی اسرائیل نیاز به یک فرمانده شجاع، نترس، کاردان و دلاور دارد. خود بنی اسرائیل نیز که از ناحیه گزند دشمنان به ستوه آمده بودند، نیاز به چنین فرماندهی را احساس نمودند. نزد اشموئیل آمده و از او درخواست کردند که فرماندهی شجاع و کار آمد انتخاب کند تا تحت فرماندهی او با دشمن بجنگند، اشموئیل که سستی و بی‌همتی آنها را تجربه کرده بود، به آنها فرمود: «بیم آن دارم که شما از پیروی چنین فرماندهی سرپیچی کنید، و از نبرد با دشمن، شانه خالی نمایید.» ولی آنها قول دادند که با انتخاب چنان فرمانده، با اطاعت قوی از او با دشمن جنگ خواهند کرد.