داستان های قرآن صفحه 309

او مناجاتهای کتاب زبور را با آن صدای خوش در محرابش می‌خواند. پرندگان آن چنان مجذوب آن صدا می‌شدند که از هوا می‌آمدند و بر روی داوود - علیه السلام - می‌افتادند، و حیوانات وحشی برای شنیدن آن، پیش مردم می‌آمدند و از آنها نمی‌رمیدند، زیرا همه، حواسشان غرق در لذّت صدای داوود - علیه السلام - می‌شد.(8)

1- نهج البلاغه، خطبه 160.

2- تفسیر مجمع البیان، ج 8، ص 381.

3- مجمع البیان، ج 8، ص 382.

4- دیوان مثنوی، دفتر دوم.

5- گلستان سعدی، باب 8.

6- مجمع البیان، ج 7، ص 57، ذیل آیه 78 سوره انبیاء، به نقل از امام صادق و امام باقر - علیه السلام - ناگفته نماند که ظاهر امر نشان می‌دهدکه در قضاوت داوود و سلیمان دو گونگی وجود دارد، ولی طبق بعضی از روایات، امام باقر - علیه السلام - فرمود: این دو گونگی در مرحله مناظره و مشورت بود، نه در مرحله قضاوت نهایی (تفسیر نور الثقلین، ج 3، ص 443).

7- تفسیر المیزان، ج 16، ص 390.

8- بحار، ج 14، ص 15.