داستان های قرآن صفحه 360

2. ذات پاک خدا را از هر گونه عیب و نقص منزه بداند.

3. به گناه خود اعتراف و اقرار کند.

چرا که مجازاتهای الهی به دو گونه است: 1. مجازات استیصال 2. مجازات تنبیهی، در مجازات تنبیهی قبل از ورود مجازات، اثر مجازات به بنده می‌رسد، و اگر بنده خود را پاک سازد، نجات پیدا می‌کند.

4. پیامبر اسلام - صلّی الله علیه و آله - و امامان - علیهم السلام - در مناجات و راز و نیاز خود به خدا عرض می‌کردند:

«اَللّهُمَّ لا تَکِلْنی اِلی نَفْسی طَرْفَة عَینٍ اَبَداً؛ خدایا مرا به اندازه یک چشم به هم زدن، هرگز به خودم وانگذار.»

اُمّ سلمه - علیه السلام - شبی پیامبر اکرم - صلّی الله علیه و آله - را در این حال دید که این دعا را می‌کرد. علّت را پرسید. پیامبر - صلّی الله علیه و آله - فرمود: «ایمن نیستم. خداوند یک لحظه یونس - علیه السلام - را به خودش واگذارد، آن همه دچار بلا شد.»(4)

ابن ابی یعفور می‌گوید: امام صادق - علیه السلام - را دیدم دستهایش را به طرف آسمان بلند کرده و قطرات اشکش از روز محاسنش جاری بود و می‌گفت:

«رَبّ لا تَکِلْنِی اِلی نَفْسِی طَرْفَة عَینٍ اَبَداً لا اَقَلَّ مِنْ ذلِکَ وَ لا اَکْثَرَ؛ پروردگارا! مرا به اندازه یک چشم به هم زدن و نه کمتر و نه زیادتر از این به خودم وانگذار.»

سپس به من رو کرد و فرمود: خداوند یونس - علیه السلام - را به اندازه کمتر از یک چشم به هم زدن به خودش واگذاشت و چنان گناه (ترک اولی) و مکافاتی به سراغش آمد.

عرض کردم: آیا حالش به حالت کفران رسید؟ فرمود: نه ولی اگر کسی در این گونه حالت باشد و (بی‌توبه) بمیرد، هلاک می‌شود.(5)