داستان های قرآن صفحه 544

26- المخازن، ص 278؛ بحار، ج 13، ص 417.

27- بحار، ج 13، ص 431.

28- اصول کافی، ج 2، ص 134.

29- این سفارش از این رو است که در آن عصر، معمولاً چنان مأمورانی از افراد گستاخ و فاقد انضباط اخلاقی انتخاب می‌شدند.

30- اقتباس از جوامع الحکایات محمد عوفی، ص 137.

29- داستان اصحاب کهف

داستان اصحاب کهف

داستان اصحاب کهف

ماجرای اصحاب کهف در قرآن همان گونه که در قرآن معمول است، به طور فشرده (از آیه 9 تا 27 سوره کهف) آمده است، و در روایات اسلامی، و گفتار مفسّران و مورّخان، مختلف نقل شده، بعضی به طور مشروح و بعضی به طور خلاصه، و یا بعضی بخشی از داستان را ذکر کرده‌اند و بخش دیگر را ذکر نکرده‌اند، ما در این جا بهتر دیدیم که چکیده مطلب را از مجموع روایات - با توجه به عدم مخالفت آن با قرآن - بیاوریم.

از سال 249 تا 251 میلادی، طاغوتی به نام دقیانوس (دقیوس)، به عنوان امپراطور روم در کشور پهناور روم سلطنت می‌کرد، و شهر اُفْسوس (در نزدیکی اِزمیر واقع در ترکیه فعلی یا در نزدیک عمّان پایتخت اردن) پایتخت او بود، او مغرور جاه و جلال خود شده بود و خود را (هم چون فرعون) خدای مردم می‌دانست، و آنها را به بت پرستی و پرستش خود دعوت می‌نمود و هر کس نمی‌پذیرفت او را اعدام می‌کرد. خفقان و زور و وحشت عجیبی در شهر اُفسوس و اطراف آن حکمفرما بود.