داستان های قرآن صفحه 602

در کتاب کافی از نوح بن شعیب و محمد بن الحسن روایت شده است که ابن ابی‌العوجاء از هشام بن حکم پرسید مگر خدا حکیم نیست؟ هشام گفت: بله، خداوند احکم الحاکمین است. ابن ابی‌العوجاء گفت: به من خبر ده از آیه:

{فَانْکِحُوا ما طابَ لَکُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنی وَثُلاثَ وَرُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعْدِلُوا فَواحِدَةً} (1)

ازدواج کنید با آنچه که خوش آید شما را از زنان دو و سه و چهار و اگر بترسید که عدالت را پیشه‌ی خود نکنید پس یکی را به ازدواج خود درآورید.

مگر این حکم قرآن نیست؟ هشام گفت: بله، ابن ابی‌العوجاء گفت: پس به من خبر ده از آیه:

{وَلَنْ تَسْتَطِیعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَیْنَ النِّساءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلا تَمِیلُوا کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوها کَالْمُعَلَّقَةِ} (2)

و هرگز نمی‌توانید بین زنانتان عدالت را رعایت نمایید اگر چه بسیار علاقه به رعایت اعتدال علاقه داشته باشید...

کدام حکیم به این گونه سخن می‌گوید؟ هشام جوابی نداشت. از همین رو به مدینه نزد حضرت صادق - علیه السّلام - آمد و ماجرای خود را باز گفت. حضرت فرمود: اینکه خدا می‌فرماید:

{فَانْکِحُوا ما طابَ لَکُمْ ...}

مقصود عدالت در نفقه خرج زن است و اینکه می‌فرماید:

{وَلَنْ تَسْتَطِیعُوا أَنْ تَعْدِلُوا ...}