داستان های قرآن صفحه 92

1- و مطابق بعضی از روایات، امام صادق - علیه السلام - فرمود: ابراهیم - علیه السلام - در مناجات خود، انوار پنج تن آل عبا - علیه السلام - را واسطه قرار داد و گفت: «اللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِی وَ فاطِمَة وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ...؛ خدایا از درگاهت مسئلت می‌نمایم به حق محمد - صلّی الله علیه و آله - و علی و فاطمه و حسن و حسین - علیهم السلام - مرا حفظ کن.» (نور الثقلین، ج 1، ص 68).

2- قال: «یا اِبْراهِیمُ اَلَکَ حاجَة؟ فَقالَ اَمّا اِلَیْکَ فَلا» (علل الشرائع، ص 23 و 24).

3- مجمع البیان، ج 7، ص 54 و 55؛ بحار، ج 12، ص 32 و 33.

4- اعیان الشیعه، ط ارشاد، ج 1، ص 635؛ انوار البهیه، ص 166.

پایان سرگذشت نمرود

حضرت ابراهیم (ع) / پایان سرگذشت نمرود

نمرود هم چنان با مرکب سلطنت و غرور، تاخت و تاز می‌کرد، و به شیوه‌های طاغوتی خود ادامه می‌داد، خداوند برای آخرین بار حجّت را بر او تمام کرد، تا اگر باز بر خیره سری خود ادامه دهد، با ناتوانترین موجوداتش زندگی ننگین او را پایان بخشد.

خداوند فرشته‌ای را به صورت انسان، برای نصیحت نمرود نزد او فرستاد، این فرشته پس از ملاقات با نمرود، به او چنین گفت:

«... اینک بعد از آن همه خیره سری‌ها و آزارها و سپس سرافکندگی‌ها و شکستها، سزاوار است که از مرکب سرکش غرور فرود آیی، و به خدای ابراهیم - علیه السلام - که خدای آسمانها و زمین است ایمان بیاوری، و از ظلم و ستم و شرک و استعمار، دست برداری، در غیر این صورت فرصت و مهلت به آخر رسیده، اگر به روش خود ادامه دهی، خداوند دارای سپاه‌های فراوان است و کافی است که با ناتوانترین آنها تو و ارتش عظیم تو را از پای درآورد.»

نمرود خیره سر، این نصایح را به باد مسخره گرفت و با کمال گستاخی و پررویی گفت: «در سراسر زمین، هیچ کس مانند من دارای نیروی نظامی نیست، اگر خدای ابراهیم - علیه السلام - دارای سپاه هست، بگو فراهم کند، ما آماده جنگیدن با آن سپاه هستیم.»