- مقدمه ناشر 1
- 1 - آیات «لیله القدر» 3
- قرآن و ضرورت وجود حجّت در هر زمان 3
- الف) سوره قدر 3
- 1 - آیات «لیله القدر» 3
- ب) سوره دخان 4
- 2 - آیات «شهادت و گواهی» 8
- مستفاد از آیات و روایات 8
- 2 - آیات «شهادت و گواهی» 8
- صفات شاهد 11
- 3 - آیه انذار 15
- 3 - آیه انذار 15
- «هادی» در اصطلاح قرآن 16
- مصداق هادی در آیه 17
- 4 - آیه نذیر 18
- 5 - آیه هدایت 19
- 6 - آیه صادقین 20
- 7 - آیه اولی الامر 22
- 8 - آیه امام 23
- 8 - آیه امام 23
- ضرورت وجود حجّت 25
- احتمال مخالف 26
- روایات عامه 26
- روایات اهل بیت علیهم السلام 27
- اصطلاحات «امام» در قرآن 28
- 3 - صحف موسی علیه السلام 28
- اصطلاحات «امام» در قرآن 28
- 2 - امام کفر و ضلالت 28
- 1 - امام به حق 28
- صفات امام بر حق 29
- 4 - لوح محفوظ 29
- قرآن و نصّ بر امام 31
- حقّ طاعت الهی 31
- حقّ حاکمیت الهی 32
- قرآن و نصب امام 33
- قرآن و نصب امام 33
- آیه اول 34
- مفهوم خلیفه 34
- آیه اول 34
- مقصود از خلافت الهی 36
- مقصود از «اسماء» 37
- مصداق «خلیفه» در آیه 38
- عدم اختصاص خلافت به آدم علیه السلام 40
- آیه دوم 41
- آیه سوم 42
- آیه چهارم 42
- آیه پنجم 43
- روایات و مسأله نصّ بر امام 44
- 2 - ولایت پیامبرصلی الله علیه وآله 45
- کسانی که از جانب خداوند ولایت دارند 45
- 1 - ولایت خداوند متعال 45
- کسانی که از جانب خداوند ولایت دارند 45
- الف) خطاب های عمومی قرآن 46
- بررسی آیات معارض 46
- 4 - ولایت اهل بیت علیهم السلام 46
- بررسی آیات معارض 46
- ب) آیات خلافت 48
- ج) آیه امانت 49
- انتخاب اوصیا از دیدگاه قرآن 51
- مفهوم اصطفا «انتخاب» 51
- اوصیا از ذریّه پیامبران 52
- عنایت خاص به ذریّه انبیا 55
- انتخاب اوصیا از جانب خداوند 57
- تغییر ناپذیری سنّت الهی 58
- نقد کلام ابوالحسن ندوی 58
- نقد کلام ابوالحسن ندوی 58
- پاسخ 59
- 1 - شیث وصی حضرت آدم علیه السلام 61
- گزارشی از اوصیای پیامبران 61
- 2 - انوش، وصیّ شیث 62
- 4 - مهلائیل وصیّ قینان 63
- 5 - یوارد وصیّ مهلائیل 64
- 6 - ادریس نبیّ وصیّ یوارد 64
- 7 - متوشلح وصیّ ادریس 65
- 9 - نوح نبیّ، وصیّ لمک 66
- 8 - لمک، وصیّ متوشلح 66
- 10 - سام، وصیّ حضرت نوح 67
- 11 - ارفخشد، وصیّ سام 68
- 12 - شالح، وصیّ أرفخشد 68
- 14 - وصیت ابراهیم به فرزندش اسماعیل علیهما السلام 70
- 15 - وصیت داوود به سلیمان علیهما السلام 71
- عصر فترت 73
- 1 - الیاس بن مضر 75
- اوصیا از نسل حضرت اسماعیل علیه السلام در عصر فترت 75
- اوصیا از نسل حضرت اسماعیل علیه السلام در عصر فترت 75
- 3 - کعب بن لؤی 76
- 2 - کنانه بن خزیمه 76
- 4 - قصیّ بن کلاب 77
- 7 - عبدالمطلب بن هاشم 78
- 6 - هاشم بن عبد مناف 78
- 5 - عبدمناف بن قصی 78
- غدیر محور انسجام حقیقی 83
- عواقب انکار نصّ بر امام علی علیه السلام 89
- اعتراف اهل سنت به عواقب انکار نص 90
- 1 - دکتر احمد محمود صبحی 90
- اعتراف اهل سنت به عواقب انکار نص 90
- 4 - مقریزی 91
- 3 - ابن قتیبه 91
- 2 - جاحظ 91
- 5 - ابن حزم ظاهری 92
- 6 – ابو الثناء آلوسی 92
- 7 - دکتر طه حسین مصری 93
- 9 - دکتر احمد امین مصری 95
- 10 - دکتر علی سامی نشار 96
- 12 - دکتر محمود خالدی، استاد دانشگاه یرموک، اردن 98
- 13 - مصطفی رافعی، دکترای حقوق در دانشگاه پاریس 98
- 11 - عباس محمود عقّاد 98
- 15 - سیّد قطب 99
- 14 - محمّد رشید رضا 99
1- 182. طبقات ابن سعد، ج 3، ص 225؛ مقریزی، الامتاع، ص 511؛ ارشاد الساری، ج 6، ص 329.
شرکت کننده ها را، 114 هزار، 120 تا 124 هزار و بیشتر، ثبت کرده اند؛ البته تعداد کسانی که در مکه بوده، و گروهی هم که با علی علیه السلام و ابوموسی اشعری از یمن آمدند، به این تعداد افزوده می شود.
بعد از انجام مراسم حج، پیامبرصلی الله علیه وآله با آن جمعیت کثیر، آهنگ بازگشت به مدینه کردند. هنگامی که به غدیر خم رسیدند، جبرئیل امین، فرود آمد و از جانب خدای متعال، این آیه را آورد: «یا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما اُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ … »؛(1) «ای رسول ما! آنچه از جانب پروردگارت به تو نازل شده به مردم ابلاغ کن.» جحفه، منزلگاهی است که راه های متعدد، از آنجا منشعب می شود. ورود پیامبر و یارانش به آنجا، در روز پنج شنبه، هجده ذی الحجّه صورت گرفت.
امین وحی، از طرف خداوند به پیامبر امر کرد تا علی علیه السلام را ولی و امام معرفی کرده و وجوب پیروی و اطاعت از او را به خلق ابلاغ کند.
آنان که در دنبال قافله بودند، رسیدند، و کسانی که از آن مکان عبور کرده بودند، باز گشتند. پیامبرصلی الله علیه وآله فرمود خار و خاشاک آنجا را برطرف کنند. هوا به شدت گرم بود، مردم قسمتی از ردای خود را بر سر و قسمتی را زیر پا افکندند و برای آسایش پیامبر، چادری تهیه کردند.
اذان ظهر گفته شد و پیامبر، نماز ظهر را با همراهان، ادا کردند. بعد از پایان نماز، از جهاز شتر، محل مرتفعی ترتیب دادند.