- مقدمه ناشر 1
- 1 - آیات «لیله القدر» 3
- الف) سوره قدر 3
- قرآن و ضرورت وجود حجّت در هر زمان 3
- 1 - آیات «لیله القدر» 3
- ب) سوره دخان 4
- 2 - آیات «شهادت و گواهی» 8
- مستفاد از آیات و روایات 8
- 2 - آیات «شهادت و گواهی» 8
- صفات شاهد 11
- 3 - آیه انذار 15
- 3 - آیه انذار 15
- «هادی» در اصطلاح قرآن 16
- مصداق هادی در آیه 17
- 4 - آیه نذیر 18
- 5 - آیه هدایت 19
- 6 - آیه صادقین 20
- 7 - آیه اولی الامر 22
- 8 - آیه امام 23
- 8 - آیه امام 23
- ضرورت وجود حجّت 25
- روایات عامه 26
- احتمال مخالف 26
- روایات اهل بیت علیهم السلام 27
- اصطلاحات «امام» در قرآن 28
- 2 - امام کفر و ضلالت 28
- اصطلاحات «امام» در قرآن 28
- 3 - صحف موسی علیه السلام 28
- 1 - امام به حق 28
- 4 - لوح محفوظ 29
- صفات امام بر حق 29
- حقّ طاعت الهی 31
- قرآن و نصّ بر امام 31
- حقّ حاکمیت الهی 32
- قرآن و نصب امام 33
- قرآن و نصب امام 33
- مفهوم خلیفه 34
- آیه اول 34
- آیه اول 34
- مقصود از خلافت الهی 36
- مقصود از «اسماء» 37
- مصداق «خلیفه» در آیه 38
- عدم اختصاص خلافت به آدم علیه السلام 40
- آیه دوم 41
- آیه سوم 42
- آیه چهارم 42
- آیه پنجم 43
- روایات و مسأله نصّ بر امام 44
- 1 - ولایت خداوند متعال 45
- 2 - ولایت پیامبرصلی الله علیه وآله 45
- کسانی که از جانب خداوند ولایت دارند 45
- کسانی که از جانب خداوند ولایت دارند 45
- الف) خطاب های عمومی قرآن 46
- بررسی آیات معارض 46
- 4 - ولایت اهل بیت علیهم السلام 46
- بررسی آیات معارض 46
- ب) آیات خلافت 48
- ج) آیه امانت 49
- انتخاب اوصیا از دیدگاه قرآن 51
- مفهوم اصطفا «انتخاب» 51
- اوصیا از ذریّه پیامبران 52
- عنایت خاص به ذریّه انبیا 55
- انتخاب اوصیا از جانب خداوند 57
- تغییر ناپذیری سنّت الهی 58
- نقد کلام ابوالحسن ندوی 58
- نقد کلام ابوالحسن ندوی 58
- پاسخ 59
- گزارشی از اوصیای پیامبران 61
- 1 - شیث وصی حضرت آدم علیه السلام 61
- 2 - انوش، وصیّ شیث 62
- 4 - مهلائیل وصیّ قینان 63
- 6 - ادریس نبیّ وصیّ یوارد 64
- 5 - یوارد وصیّ مهلائیل 64
- 7 - متوشلح وصیّ ادریس 65
- 8 - لمک، وصیّ متوشلح 66
- 9 - نوح نبیّ، وصیّ لمک 66
- 10 - سام، وصیّ حضرت نوح 67
- 11 - ارفخشد، وصیّ سام 68
- 12 - شالح، وصیّ أرفخشد 68
- 14 - وصیت ابراهیم به فرزندش اسماعیل علیهما السلام 70
- 15 - وصیت داوود به سلیمان علیهما السلام 71
- عصر فترت 73
- اوصیا از نسل حضرت اسماعیل علیه السلام در عصر فترت 75
- 1 - الیاس بن مضر 75
- اوصیا از نسل حضرت اسماعیل علیه السلام در عصر فترت 75
- 3 - کعب بن لؤی 76
- 2 - کنانه بن خزیمه 76
- 4 - قصیّ بن کلاب 77
- 5 - عبدمناف بن قصی 78
- 6 - هاشم بن عبد مناف 78
- 7 - عبدالمطلب بن هاشم 78
- غدیر محور انسجام حقیقی 83
- عواقب انکار نصّ بر امام علی علیه السلام 89
- اعتراف اهل سنت به عواقب انکار نص 90
- اعتراف اهل سنت به عواقب انکار نص 90
- 1 - دکتر احمد محمود صبحی 90
- 2 - جاحظ 91
- 3 - ابن قتیبه 91
- 4 - مقریزی 91
- 5 - ابن حزم ظاهری 92
- 6 – ابو الثناء آلوسی 92
- 7 - دکتر طه حسین مصری 93
- 9 - دکتر احمد امین مصری 95
- 10 - دکتر علی سامی نشار 96
- 11 - عباس محمود عقّاد 98
- 12 - دکتر محمود خالدی، استاد دانشگاه یرموک، اردن 98
- 13 - مصطفی رافعی، دکترای حقوق در دانشگاه پاریس 98
- 15 - سیّد قطب 99
- 14 - محمّد رشید رضا 99
1- 216. همان، ج 2، ص 46.
2- 217. معاویه فی المیزان، ج 3، ص 542.
3- 218. همان، ص 611، به نقل از طبری.
4- 219. الاصول الفکریه للثقافه الاسلامیه، ج 3، ص 16.
او درباره عصر بنی امیه می گوید: «در این عصر شما انقلابی گسترده، بلکه ریشه ای در تطبیق خلافت به عنوان نظام حکومتی مشاهده می کنید. حکومتی که از جوهر اولش به عنوان یک عمل دینی دور شده است. در این عصر بود که خلیفه برای خود کاخ می سازد، و سریر انداخته و شرطه برپا می دارد … در این عصر است که معاویه سنّت جدیدی را به راه انداخته است و برای پیاده کردن و تثبیت آن تمام حیله ها را به کار گرفته، تا این نظام بین عموم مسلمانان مورد متابعت قرار گیرد».(1)
14 - محمّد رشید رضا
او در تفسیر «المنار» می نویسد: « … چگونه بنی امیه حکومت اسلام را فاسد نمود و قواعد آن را خراب کرد، و برای مسلمانان حکومت شخصی ابدی جعل نمود، پس وزر آن و وزر هر کس که به آن عمل کرده و عمل می کند تا روز قیامت بر گردن او است».(2)
15 - سیّد قطب
او می گوید: «چون بنی امیه آمدند و خلافت اسلامی، سلطنتی خانوادگی و دائمی در بنی امیه شد، این موضوع از وحی و دستورات اسلام نبود، بلکه از تعلیمات جاهلیت بود که درخشندگی روح اسلامی را خاموش کرد».(3)
او نیز می گوید: «عثمان به سوی رحمت پروردگارش رفت، ولی دولتی اموی را برای بعد از خودش با تمهیداتی که خصوصاً در شام فراهم کرد، برپا گذاشت. و نیز با عنایت به افکار اموی که با روح