پیامبر اکرم در عهدین صفحه 3

نامه‌هاي پيامبر اكرم

پيامبر اكرم‌صلي الله عليه وآله در نامه‌هايي كه براي بزرگان و رهبران يهود و نصاري فرستاده‌اند، به اين حقيقت اشاره كرده‌اند. بنابراين، حقايقي وجود داشته كه اينك بر ما پوشيده مانده است و اگر ذكري از پيامبر اكرم‌صلي الله عليه وآله در كتب عهدين نبود هرگز پيامبر اكرم‌صلي الله عليه وآله آنچنان محكم با اهل كتاب محاجه نمي‌كرد. در ذيل، به دو نامه از نامه‌هاي پيامبر اكرم‌صلي الله عليه وآله، كه براي سران يهود فرستاده‌اند، اشاره مي‌كنيم:1- كتابه صلي الله عليه وآله الي اليهود:«من محمد رسول الله(ص)، اخي موسي و صاحبه، بعثه الله بما بعثه به. اني انشدكم بالله و ما انزل علي موسي و يوم طور سيناء و فلق لكم البحر و انجاكم و اهلك عدوكم و اطعمكم المن و السلوي و ظلل عليكم الغمام. هل تجدون في كتابكم اني رسول الله(ص) اليكم و الي الناس كافة؟ فان كان ذلك كذلك، فاتقوا الله و اسلموا، و ان لم يكن عندكم فلا تباعة عليكم.» [20] .2- كتابه صلي الله عليه وآله الي يهود خيبر:«بسم الله الرحمن الرحيم من محمد رسول الله، صاحب موسي و اخيه المصدق لما جاء به، الا ان الله قال لكم يا معشر اهل التوراة، و انكم لتجدون ذلك في كتابكم "محمد رسول الله و الذين معه اشداء علي الكفار رحماء بينهم تراهم ركعا سجدا يبتغون فضلا من الله و رضوانا سيماهم في وجوههم من اثر السجود ذلك مثلهم في التوراة و مثلهم في‌الانجيل كزرع اخرج شطاه فاستغلظ فاستوي علي سوقه يعجب الزراع ليغيظ بهم الكفار وعد الله الذين آمنوا و عملوا الصالحات منهم مغفرة و اجرا عظيما." و اني انشدكم بالله و انشدكم بما انزل عليكم و انشدكم بالذي اطعم من كان قبلكم من اسباطكم المن و السلوي و انشدكم بالذي ايبس البحر لآباءكم حتي انجاكم من فرعون و عمله الا اخبرتموني؛ هل تجدون فيما انزل الله عليكم ان تؤمنوا بمحمد فان كنتم لاتجدون ذلك في كتابكم فلاكره عليكم "قد تبين الرشد من الغي" فادعوكم الي الله و نبيه.» [21] .در اين نامه‌ها، رسول اكرم‌صلي الله عليه وآله خود را دوست و برادر حضرت موسي‌عليه السلام معرفي نموده‌اند. اگرچه تمام انبياعليهم السلام به تعبيري، برادر يكديگر محسوب مي‌شوند، اما بعيد نيست كه اين مورد خاص اشاره به مورد سفر تثنيه 18:18 باشد.

پيامبر اكرم در عهد جديد

اشاره

در قرون اوليه ميلادي، مردم در انتظار پيامبري نظير موسي‌عليه السلام بودند. براي كساني كه با عهد جديد آشنايي داشته باشند اين مطلب غير قابل انكار است. بر اساس عهد جديد و اسناد به دست آمده در سواحل بحرالميت، مردم در عصر حضرت يحيي و حضرت عيسي‌عليهما السلام در انتظار چند نفر بودند. اين انتظار در مواقع گوناگوني ظهور و بروز داشته است:

اشاره به آن نبي‌

اشاره

آن كس است اهل بشارت كه اشارت داند نكته‌ها هست بسي محرم اسرار كجاست(حافظ).@.

آن نبي پس از موعظه روز عيد

در روز عيد بزرگي كه حضرت عيسي‌عليه السلام مردم را موعظه مي‌كردند، پس از اتمام موعظه، در بين مردم اختلاف افتاد كه او چه كسي است. بعضي او را همان پيامبري دانستند كه حضرت موسي‌عليه السلام و ديگران به آن بشارت داده بودند و بعضي ديگر او را مسيح موعودعليه السلام دانستند: «آنگاه بسياري از آن گروه چون اين كلام را شنيدند، گفتند: در حقيقت، اين شخص همان نبي است و بعضي گفتند: او مسيح است و بعضي گفتند: مگر مسيح از جليل مي‌آيد؟... پس درباره او در ميان مردم اختلاف افتاد.» [22] از اين عبارت به خوبي هويداست كه مردم در انتظار يك مسيح و يك پيامبر موعود بودند. به عبارت ديگر، آنها در انتظار دو نفر بودند به همين دليل در بينشان اختلاف افتاد؛ زيرا بعضي گفتند اين است و بعضي گفتند آن!