شناخت قرآن(کمالی) صفحه 107

فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ قرائت قرآن، اصطلاحا همان خواندن قرآن است، با اخراج صوتي حروف و كلمات آن از مخارج صوتي، با ضمّ حروف و كلمات در قالب اتّساق و انتظام لغوي خود، بر وفق وجه يا وجوه مرفوعه آن به پيغمبر اسلام، صلّي اللّه عليه و آله و سلم.

البته قرائت، مجازا يا مشتركا، بر مرور نظري و فكري در حروف و الفاظي كه متّسقا و منضّما به يكديگر رديف شده‌اند هم اطلاق مي‌شود، و نتيجه حاصله از آن، صور ذهني معاني الفاظي است كه در آنها مرور شده، مانند صور ذهني معاني الفاظي كه مسموع شده‌اند.

اختلاف قرائات‌

اشاره

گوناگون بودن صور صوتي قرآن، و همچنين صور كتبي آن، چه در كلمه واحد، و چه در تركيب، امري است واقع شده، تاريخي و غير قابل انكار، كه از همان آغاز وحي در جامعه محدود و بعدا گسترده اسلام موجود بوده است. آنچه قابل بحث و لازم التحقيق است امور ذيل است:

1- وجوه و صور گوناگون اختلافات و طبقه‌بندي آنها.

2- علل پيدايش اختلافات.

3- حدود و مرزهاي اختلافات جائز القرائه، كه در عين مختلف بودن، قرائت به هر يكي از آنها جايز است.

4- تلاش براي مهار كردن اختلافات به نام توحيد نصّ.

5- سير تاريخي اختلاف در قرائات.