شناخت قرآن(کمالی) صفحه 222

«وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ»، ما تأويلش را مي‌دانيم. «1»

4- امام صادق (ع) فرمود:

ما راسخين در علميم و ما تأويل قرآن را مي‌دانيم. «1»

5- امام محمد باقر (ع) فرمود:

هيچكس نمي‌تواند ادعا كند كه همه قرآن را، ظاهرش را و باطنش را، جمع كرده مگر اوصياء. «3»

توضيح:

باطن همان مراد الله است در موردي كه علمش خاص خداوند و راسخين است و مراد از جمع باطن، دانستن آن است، و قيد كلّ (همه) براي قرآن دال است بر آنكه اوصياء تأويل همه قرآن را مي‌دانند.

6- امام صادق (ع) فرمود:

خداوند به پيغمبرش تنزيل و تأويل قرآن را تعليم داد، پس رسول الله آن را به علي (ع) تعليم داد. «4»

7- امير المؤمنين (ع) فرمود:

از من سؤال كنيد پيش از آنكه مرا در ميان خود نيابيد. از من از كتاب خدا بپرسيد. به خدا سوگند آيه‌اي نازل نشده، در شب يا روز يا سفر با حضر، مگر آنكه پيغمبر (ص) براي من آن را خوانده و تأويلش را به من آموخته است. «ابن الكوّاع» برخاست و گفت:

اي أمير مؤمنان، آنچه نازل مي‌شد و تو غايب بودي؟ فرمود: پيغمبر (ص) حفظ مي‌كرد براي من تا حاضر مي‌شدم و براي من مي‌خواند و مي‌گفت: يا علي، بعد از تو خدا چنين و چنان نازل ساخت و تأويلش چنين و چنان است. پس به من تعليم مي‌كرد تنزيل و تأويلش را. «5»

8- امام محمد باقر (ع) فرمود:

پيغمبر افضل راسخين است. به تحقيق دانست همه آنچه را خداوند بر او نازل ساخت از تنزيل و تأويل. و چنان نبود كه خداوند چيزي نازل كند و تأويل آن را تعليم نكند و اوصياء او بعد از او همه‌اش را مي‌دانند. «6»

______________________________
(1) بحار الانوار، ج 92: 92.
(3) همان مأخذ: 88.
(4) همان مأخذ: 97.
(5) بحار الانوار، طبع جديد، ج 2.
(6) همان مأخذ، همان جا.