شناخت قرآن(کمالی) صفحه 54

14- رواياتي كه درباره عرضه اخبار بر قرآن هست و امر به اينكه آنچه از اخبار مخالف قرآن باشد بايد به ديوار كوبيده شود، دالّند بر حجّيت ظواهر كتاب، و اينكه ظواهر كتاب را عامّه اهل لسان، كه كلام فصيح را مي‌شناسند، مي‌فهمند.

غاية الامر مواردي را كه در بادي امر نمي‌فهمند با رجوع به اهلش مي‌فهمند. زيرا تشخيص موافق با قرآن و مخالف با آن، جز با فهم قرآن ممكن نيست؛ اول بايد محك شناخته شود، تا عرضه شونده بر محك هم شناخته شود.

15- استدلال ائمه معصومين- صلوات اللّه عليهم اجمعين- در موارد بسياري از احكام و مسائل به آيات قرآني مانند موارد زير:

الف. وقتي «زراره» از حضرت صادق- عليه السّلام- پرسيد: از كجا بدانيم كه مسح به بعض سر است؟ حضرت فرمود: «لمكان الباء» لقوله تعالي: «وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ». «1»

ب. قول حضرت صادق- عليه السلام- در نهي «دوانيقي» از قبول خبر «تمّام»، چون فسق است، لقوله تعالي:

«إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا». (الحجرات: 7) «2» ج. نيز فرموده آن حضرت به كسي كه در بيت الخلاء زياد توقف مي‌كرد تا از خانه همسايه استماع غناء كند، عذرش اين بود كه قصد استماع غناء نداشته است:

اما سمعت قول اللّه عزّ و جلّ:

«إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا». (الاسراء: 36) «3»

خاتمه:

گوئيم خداوند متعال در قرآن مجيد فرموده است:

«وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ». (النحل: 16) به قول متين مرحوم علامّه طباطبائي در الميزان:

و حاشا ان يكون القرآن تبيانا لكلّ شي‌ء و لا يكون تبيانا لنفسه.

هرگز چنان نخواهد بود كه قرآن بيان كننده همه چيز باشد امّا بيان كننده خودش نباشد.

______________________________
(1) تفسير برهان، ج 1: 451.
(2) تفسير برهان، ج 6: 420.
(3) بحار الانوار، ج 75، 263.