شناخت قرآن(کمالی) صفحه 550

است؟ اختلاف سهمگين عرب جاهلي و قرآن، همان اعجاز پيغمبر اسلام و همان مفهوم «هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ» است.

پيغمبر اسلام (ص)، رسول خدا و مصلح بشريّت بود، نه سياستمداري فرصت طلب و امتيازجو، نه منافق و عوامفريب، نه مسامحه كار در عقيده و نه مداهن در خطاب و نه حيله‌گر، مانند ناپلئون كه در ايتاليا كاتوليك و در مصر مسلمان و بر تخت فرانسه ضدّ پاپ بود و مي‌گفت اگر بر يهود حكومت كنم «هيكل سليمان» را از نو خواهم ساخت! پيغمبر اسلام با عرضه قرآن، اوّل از امّت خود بيرون آمد، يكّه و تنها شد، امّا سرانجام امّت را ساخت و ايشان را از وجود خود به در آورد. امّا اين نفوذ به شكل نفوذهاي تاريخي و معمول جهان با عناوين دروغ و عوامفريبانه براي پر كردن اجوفين نبود. رياست او براي خدمتگزاري به خلق بود نه سواري بر گرده مردم، كه قرآن اين نوع آقايي و ترفّع را رفض و مردود ساخته است، قوله تعالي:

تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ. (القصص: 83) اين است خانه آخرت، آن را قرار مي‌دهيم براي كساني كه برتري جويي و فساد در زمين نمي‌خواهند و عاقبت خوبي براي پرهيزگاران است.

قدرت و سطوع قرآن اين نفوذ را به شكل استثنايي گسترش داد، هر چند چموشان دوران جاهلي هر بار مي‌خواستند مهار را بگسلند. همبستر شدن «خالد بن وليد» با همسر زيباي «مالك بن نويرة» كه ابو بكر او را بخشود و «عمر» ظاهرا از اين بخشايش خون مي‌خورد، سر آغازي براي اعاده جاهليّت بود و تأويلي در قانون و تحريفي در قرآن به عنوان مصلحت انديشي.

فتوحات اسلام در شكل عامّ خود مقدّس و فريبنده بود؛ مردم صورت كلّي آن را كه فتح و ظفر اسلام و تجمّع غنيمت بود مي‌ديدند امّا جزئيّات و عواقب آن را كه مخالف طرح قرآن بود درك نمي‌كردند، تا آنجا كه در دوران خلافت «عبد الملك مروان» براي پر كردن خزانه طاغوتي از تازه مسلمانان مصر جزيه گرفتند.

تاريخ نشان مي‌دهد كه نوشته‌هاي هر قوم و ملّت پايه تمدّن و حضارت ايشان