شناخت قرآن(کمالی) صفحه 63

از سقيم، ابتر و ناتمام است، و احاديث «عرض بر كتاب اللّه» دال است بر عدم تحريف و تغيير آن به زيادت يا نقصان.

4- إجزاء قرائت هر يك از سوره‌هاي قرآن در نماز. بنا بر قول به تحريف لازم مي‌آيد كه قرائت به هر سوره‌اي كه احتمال نقيصه در آن مي‌رود مجزي نباشد، زيرا اشتغال يقيني، برائت يقيني مي‌خواهد. در صورتي كه هيچ شكي نيست كه اهل بيت، قرائت هر سوره‌اي از سور قرآن را در نماز مجزي دانسته‌اند.

5- مطالعه در وضع جمع و ضبط قرآن در حافظه‌ها و صحيفه‌ها، ثابت مي‌كند كه نه چيزي بر قرآن منزل اضافه شده و نه از آن كم گرديده است.

شدت عنايت پيغمبر اكرم و صحابه بر ضبط و حفظ قرآن در حافظه‌ها و صحيفه‌ها، جمع قرآن در منظر اعاظم صحابه، عرضه قرآن بر ايشان، اشهاد شهود، آزادي كامل مسلمانان در نقادي، امتياز اسلوب قرآن در ميان اساليب بليغ عرب، همه اينها اسباب مصونيت و حفظ قرآن‌اند براي انجاز وعده خداوند متعال در حفظ آن، و وسائل ديگر كه از نظر ما پنهان است. كم و زياد كردن قرآني كه در حافظه‌ها چون جان عزيز بوده است، در نظر مسلمانان گناهي نابخشودني به حساب مي‌آمد، و از آن بالاتر دشمنان سرسخت اسلام كه مترصد هر ايراد و بهانه بودند، اگر چنين چيزي مي‌ديدند آن را حجت ناباوري خود قرار داده و از جنگ و كشتار بي‌نياز مي‌شدند.

ادله قائلين به تحريف‌

اشاره

قائلين به تحريف به نقيصه، به اخبار و ادله‌اي استناد مي‌كنند، از آن جمله:

1- مخالفت «مصحف ابن مسعود» در قريب شصت مورد با «مصحف عثماني»، و نيز با «مصحف ابيّ بن كعب» درسي و چند مورد.

2- حكم عقل به اينكه اجزاء متفرق و متشتت، قهرا بخشي از آنها از بين مي‌رود و بنابراين جمع قرآن در زمان «ابو بكر» از همه اجزاء قرآن به عمل نيامده است.

3- اعتزال علي عليه السلام براي جمع قرآن، و عرضه قرآن فراهم آمده خودش بر قوم، و نپذيرفتن ايشان، كه مفصلا در بخش جمع قرآن گفته خواهد شد.