شناخت قرآن(کمالی) صفحه 67

معلوم است كه عبارت اخير از قرآن نيست، خواه دال بر استحباب قرائت براي نمازگزار باشد و خواه مجرد تصديق از امام باشد در مورد مفاد سوره.

به هر حال بايد دانست كه آيات مشعر به تحريف، بر فرض انطباقشان با شرايط صحيحه بودن، چون متنا مخالف قرآن و عقلند، بايد به ديوار كوبيده شوند و مردود باشند.

اينك براي توضيح بيشتر برخي از دلايل قائلين به تحريف را مورد بررسي قرار مي‌دهيم.

از آن جمله، روايت «عيّاشي» از حضرت صادق- عليه السلام- است كه فرمود:

اگر قرآن آنچنانكه نازل شده قرائت مي‌شد، نام ما، در آن يافت مي‌شد.

و از آنجمله روايت كافي است از ابي جعفر- عليه السلام- كه فرمود:

جبرئيل اين آيه را چنين نازل ساخته:

وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلي عَبْدِنا (في عليّ) فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ.

(البقرة: 23) بعضي از اين موارد را مي‌توان تفسير مدرج به حساب آورد. اما آنجا را كه صراحت در ذكر نام دارد چنين جواب مي‌دهيم كه: صحت «حديث غدير»، خود مكذّب آنها است، زيرا اگر نام علي- عليه السلام- صريحا در قرآن مذكور بود احتياجي به اين نصب و تأكيد درباره آنها نبود و پيغمبر از اظهار آن بيمي نداشت تا «وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ» نازل گردد. مسلمانان در آيات متعدده منزله قبل از «غدير خم» مطلب را بالصّراحه مي‌فهميدند و اگر اعتراضي داشتند اثر آن معلوم مي‌شده است. اما مردم با قرآني آشنا بودند كه تصريحي به مسأله خلافت علي- عليه السلام- نداشت و اين تصريح در غدير خم از جانب پيغمبر اكرم به عمل آمد، و خداوند او را دلداري داده كه از اظهار آن باكي نداشته باشد. مضافا به آنكه صحيحه «ابي بصير» به روايت كافي، معارض اين گونه روايات و امثال آنها است:

راوي گويد، از امام جعفر صادق (ع) پرسيدم از قول خداوند: «أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ». فرمود: درباره علي و حسن و حسين (ع) نازل شده است. گفتم: مردم مي‌گويند چرا نام علي (ع) و اهل بيتش را در قرآن نبرده است؟