شناخت قرآن(کمالی) صفحه 85

اين حديث، خود دليل است بر اينكه همه سور قرآني در زمان پيغمبر مشخص و مرتب بوده و هر دسته‌اي از آنها چنانچه ياد مي‌كنيم لقبي خاص داشته است.

طوال، هفت است:

بقره، آل عمران، نساء، مائده، انعام، اعراف، و مجموع انفال و توبه.

مئون:

آنچه آياتش قريب به صد يا بيش از صد است.

مثاني:

دنبال مئين، كه شماره‌اش قدري از صد كمتر است. گويند علت تسميه به مثاني آن است كه در قرائت آنها بيش از طوال و مئين تكرار مي‌شود.

مفصل:

از اول ق يا اول حجرات تا آخر قرآن، كه خود بر سه قسم است:

الف- طوال مفصّل از ق تا عمّ.

ب- اوساط مفصّل، از عمّ تا و الضحي.

ج- قصار مفصّل از الضّحي تا آخر قرآن.

وجه تسميه به مفصّل براي كثرت فصل به بسم اللّه است.

تفسير عيّاشي، عن سعد الاسكاف قال:

سمعت ابا جعفر عليه السلام يقول قال رسول اللّه صلّي اللّه عليه و آله و سلم: اعطيت الطّوال مكان التوراة، و اعطيت المئين مكان الانجيل، و اعطيت المثاني مكان الزبور، و فضّلت بالمفصّل سبع و ستّين سورة.

5- في مسند احمد، عن عبد الله بن مسعود:

من، خود از زبان پيغمبر اكرم هفتاد و هفت سوره شنيدم.

و اين روايت دلالت دارد بر اينكه نزديك به دو ثلث از سور قرآن در زمان حيات پيغمبر، معروف الشخصيه و تامّ الترتيب بوده‌اند.

6- اخباري كه درباره قرائت پيغمبر در نماز و خطبه‌ها هست و نام سوره‌هاي معين را كه قرائت فرموده ياد كرده‌اند، همچنين اخباري كه درباره فضايل سور هست، و قبلا اشاره كرديم.

اما قائلين به عدم توقيفي بودن، استدلال مي‌كنند:

1- مصاحف صحابه در ترتيب سور اختلاف داشتند، و اگر ترتيب موجود از پيغمبر بود اختلاف واقع نمي‌شد.

جواب آن است كه اولا اختلاف مصاحف ايشان ثابت نيست، و ثانيا احتمال