شناخت قرآن(کمالی) صفحه 99

ابو بكر زيادي باشد آن را انكار كنيم. زيرا جمع قرآن براي ابو بكر مجمع الفضائل نيست و او را از كسب فضايل بي‌نياز نمي‌سازد. فضيلت‌ها در فرهنگ اسلام مشخص و شناخته شده است و جمع قرآن، مجردا و بي ضميمه فضايل انساني بزرگ، مانند ايمان، تقوي، اخلاص، ايثار و شهادت، فضيلتي نيست.

به علاوه، وقوع چنين حادثه‌اي، يعني فراهم ساختن اوراق قانون بزرگترين پيغمبر مرسل، از الزامات تاريخ است، و به همين دليل علي- عليه السلام- در خانه نشست تا آن را فراهم ساخت. و چون نسخه او را، تبعا از سياست فرمانروايان روز، نپذيرفتند اين الزام به جاي خود باقي بود تا خود فرمانروايان، اين خلأ تاريخي را پر ساختند.

مضافا به آنكه جمع ابو بكر، هيچ موردي از فرهنگ اسلام را مخدوش نمي‌سازد و بهتر آنكه او را با جمعش رها كنيم.

تنبيه:

علت عدم مراجعه به ابيّ بن كعب، و ابن مسعود، كه از سرشناسان قاريان قرآن بودند، هم سياستي نظير عدم مراجعه به علي- عليه السلام- بود، أما در درجه‌اي نازلتر، زيرا هميشه سرشناسان مستقل مزاحم حكومت‌هاي تازه‌اند.

حقيقت زيبا است و نيازي به زيور ندارد. باطل هم رسواست و لكه رسوايي در سيماي او آشكار است. آن كه سعي مي‌كند به حقيقت، زيور اضافي و به باطل، رسوايي زايد بچسباند، در نيروي حقيقت شك آورده است.

جمع قرآن در زمان عثمان‌

اشاره

تا زمان جمع ابو بكر كه در حدود يك سال بعد از وفات پيغمبر- صلّي اللّه عليه و آله و سلم- مي‌باشد اختلافاتي كه در قرائات بود:

اوّلا- در حدود همان اختلافات زمان پيغمبر بود كه به نام «احرف سبعه» خوانده شده، و از جانب پيغمبر مورد تصويب قرار گرفته بود، كه مفصلا در بخش قرائت خواهيم گفت.

ثانيا- اين اختلافات، غالبا، در حدود لهجه‌هاي اقوام مختلف عرب بود و هرگز تغييري در معني و مراد نمي‌داد.