زندگانی یعقوب و یوسف علیه‌السلام از دیدگاه قرآن و حدیث (تفسیر موضوعی المیزان) صفحه 41

فرزندان يعقوب در بادي امر استدلال كردند كه پدرشان در ضلال است. از اين عبارت قصد اتهام گمراهي در دين را نداشتند و بلكه روش پدر را در مورد يوسف

(78) زندگاني يعقوب و يوسف عليه‌السلام

ناصحيح دانستند. آن‌ها استدلال كردند كه جماعتي نيرومند و مددكار و متعصب يك‌ديگرند و در عين حال تدبير امور پدر و دو برادر ضعيفشان با آن‌هاست، لذا در چنين وضعــي محبــت و تــوجــه ششدانگ پدر نسبت به آن دو و اعراض از برادران ديگر، روش ناصحيحي است. اين مسئله به نظر آن‌ها روشن بود كه از نظر صلاح، انحــراف از راه راست به شمــار مــي‌رود، ولي ارتباطي به دين ندارد، زيرا دين اسبابي ديگــر از قبيــل كفــر بــه خـــدا و آيــات او و مخــالفـت اوامــر و نــواهــي او دارد.

اعتقادات پسران يعقوب

از نظر قرآن، فرزندان يعقوب مردمي خداپرست و معتقد به نبوت پدرشان بوده‌اند.

اعتقادات پسران يعقوب (79)

به شهادت اين كه گفتند: «...كه علاقه پدر خاص شما شود و پس از آن مردمي شايسته شويد!» و نيز در آخر همين سوره مي‌بينيم كه از پدرشان درخواست مي‌كنند و مي‌گويند: «اي پدر، براي گناهان ما طلب مغفرت كن!» و مخصوصا وقتي با كرامت يــوسف رو بــه رو مي‌شــوند مي‌گــوينــد: «به خدا كه خدا تو را بر ما برتري داده و ما خطا كــرده بــوده‌ايــم!»

محبت فـرزندان يعقـوب نسبت به پـدر

فرزندان يعقوب پدر خود را دوست مي‌داشتند و او را احترام و تعظيم مي‌كردند و اگر نسبت به يوسف دست به چنين اقدامي زدند باز براي اين بود كه محبت پدر را متوجه خود كنند و لذا به يك‌ديگر گفتند:

«يوسف را بكشيد و يا در سرزميني دوردست بيندازيد تا توجه پدر خاص براي شما شود!»