زندگانی یعقوب و یوسف علیه‌السلام از دیدگاه قرآن و حدیث (تفسیر موضوعی المیزان) صفحه 42

(80) زندگاني يعقوب و يوسف عليه‌السلام

(9 / يوسف)

به طوري كه از سياق آيات برمي‌آيد پدر را دوست مي‌داشتند و مي‌خواستند محبت او را به طور خالص متوجه خود كنند و اگر غير از اين بود طبعا بايستي پدر را از بين مي‌بردند نـه بـرادر را و يـا حـداقل محيط زنـدگي را بـه بيچـاره كـردن او و ترك او بـراي خـود صـاف و هموار مي‌كـردنـد و سپس به حساب او مي‌پرداختنـد. آن‌ها عبارتي را كه در اول كار به كار بردند پس از چند سال نيز به كار بردند، يعني زمـانـي كـه پـدر گفـت بــوي يـوسـف را مي‌شنــوم بـلافـاصلــه گفتنــــد:

«به خدا تو هنوز در آن ضلالت قديمي باقي هستي!» (95/يوسف)

كه منظورشان ضلالت قديمي در دين نبود زيرا از يعقوب سابقه گمراهي نداشتند بلكــه مقصـودشـان همـان افراط در محبت يوسف و مبالغه بي‌جا در امر او بوده است.

محبت فرزندان يعقوب نسبت به پدر (81)

محل زندگي يعقوب عليه‌السلام و طرز اداره معاش خانواده

يعقوب عليه‌السلام ، چنان كه از آيات قرآن برمي‌آيد، در بيابان به صورت صحرانشيني زنــدگي مي‌كرد. او داراي دوازده پسر بود كه از چند مادر بوده‌اند.

ده نفــر ايشـــان بــزرگ و نيــرومنــد و كــارآمــد بــوده‌انــد كه آسيـــاب زنــدگــي وي بـــر محــور وجود آنان مي‌گشت و ايشان به دست خود امور اموال و چــارپـايـان و گـوسفنـدان پدر را اداره مي‌كرده‌اند.

دو پسر يعني يوسف و بنيامين صغير بودند و هر دو از يك مادر بودند كه مـادرشـان مـرده بـود و در دامـن پـدر تـربيـت مـي‌شـدنـد و يعقـوب آن‌هـا را