قهرمان توحید: شرح و تفسیر آیات مربوط به حضرت ابراهیم علیه‌السلام صفحه 87

ص: 97

برآورده فرما. به هر حال فرمان پرتاب ابراهیم علیه السلام به خرمن آتش صادر گشت.

فنر مخصوص و قوی منجنیق رها شد، و ابراهیم نوجوان با سرعت به قلب دریای آتش سوزان رها شد.

صدای هلهله و شادی مشرکان و بت‌پرستان بلند شد، و از این که انتقام خدایان دست و پا شکسته خود را از عامل بت‌شکنی گرفتند بسیار خوشحال و راضی بودند. آنها تصوّر می‌کردند با این آتش فراوان و با عظمت، دیگر خاکستر ابراهیم علیه السلام را هم نخواهند دید، امّا اراده خدای ابراهیم علیه السلام چیز دیگری بود. به آیه 69 سوره انبیا توجّه کنید:

«قُلْنَا یَا نَارُ کُونِی بَرْداً وَسَلَاماً عَلَی إِبْرَاهِیمَ»؛ (سرانجام او را به آتش افکندند؛ ولی ما) گفتیم: ای آتش! بر ابراهیم سرد و سالم باش». با این فرمانِ پروردگار، آتش سوزان، کمترین آسیبی به ابراهیم نرساند. و هنوز هلهله بت‌پرستان خاموش نشده بود، که آتش در میان بهت و ناباوری آنها خاموش، و تبدیل به گلستان شد، و بت‌پرستان مشاهده کردند که ابراهیم نوجوان شاد و خندان و سالم در وسط آن گلستان نشسته و لبخند می‌زند! همه، انگشت حیرت به دندان گرفته، و در دل اعتراف به حقّانیّت ابراهیم کردند، و بذر توحید و یکتاپرستی در قلب‌های آنها پاشیده شد. طبق برخی از روایات، بهترین لحظات عمر حضرت ابراهیم علیه السلام لحظه گلستان شدن آتش بود.(1) جمعیّت، که دلهره عجیبی پیدا کرده بودند، متفرّق شده و به خانه‌هایشان بازگشتند.

درس‌های ماندگار

1. درس توحید

ما معتقد به توحید و یکتاپرستی هستیم؛ و یکی از شاخه‌های توحید، توحید