شناخت قرآن(نجمی و هریسی) صفحه 111

مي‌دادند.

اما عربهاي فصيح غير مسلمان كه تكرار و انس با قرآن براي آنان مفهومي نداشت، چرا از مقابله با قرآن منصرف گرديدند و به مقام معارضه با آن برنيامدند.

اشكال 7:

اشاره

باز مي‌گويند: قرآن يك اسلوب و روش خاصي دارد كه با روش معروف در ميان فصحا، بلغا و سخن سرايان ماهر، تباين و تضاد دارد، زيرا قرآن موضوعات متعددي را با يكديگر عجين نموده و از هر دري سخن به ميان آورده است. در جايي كه صحبت از تاريخ مي‌كند به موضوع وعد و وعيد منتقل مي‌شود، يا پاي سخنان و مثلهاي حكمت آميز و مانند آن را به ميان مي‌كشد. اگر قرآن داراي ابواب و فصول منظم و مرتبي مي‌بود و در هر فصلي آيات مربوطه را جمع آوري مي‌كرد، فايده‌اش بيشتر و بهره برداري از آن، آسانتر و بهتر مي‌گرديد.

پاسخ:

قرآن كتاب هدايت است، و براي سوق دادن بشر بسوي سعادت دنيا و آخرت نازل گرديده.

يك كتاب فقهي، تاريخي و اخلاقي و مانند آن نيست تا براي هر موضوعي باب مستقلي ترتيب بدهد و مطالب را كلاسه نمايد.

جاي ترديد نيست كه اسلوب موجود در قرآن بهتر مي‌تواند مقصود و هدف هدايتي و اثر گذاري آن را تأمين نمايد و نتيجه بخش گردد، زيرا اگر كسي تنها بعضي از سوره‌هاي قرآن را بخواند مي‌تواند در مدت كم و بدون زحمت و مشقت به مقاصد زياد قرآن پي ببرد و با هدفهاي آن آشنا گردد. در ضمن يك سوره، مي‌تواند به مبدأ و معاد متوجه گردد، و از تاريخ گذشتگان اطلاع داده و از سرگذشت آنها عبرت بگيرد. و از طرف ديگر، از اخلاق نيكو و تعاليم و برنامه‌هاي عالي سخن گويد و سپس قسمتي از احكام و دستورات قرآن را درباره عبادات و معاملات بيان كند.