شناخت قرآن(نجمی و هریسی) صفحه 129

آيه نازل گرديد كه «از فرستادن معجزات مانعي نيست جز اينكه گذشتگان معجزات پيامبرانشان را انكار ورزيدند و عذابي بر آنان فرود آمد». «1»

در اين زمينه روايات ديگري نيز هست كه بايد به كتب تفسير و حديث مراجعه شود.

نتيجه اينكه:

از همه آنچه در ذيل آيه به ظاهر اعجاز آورديم چنين استفاده مي‌شود كه:

آيه مذكور اشاره به معجزات ابتدايي نيست كه پيامبران براي اثبات نبوت و هدايت مردم مي‌آوردند بلكه مربوط به معجزاتي است كه به وسيله افراد لجباز و بهانه‌جو براي ايذا و مزاحمت، از پيامبران درخواست مي‌گرديد و منظور درخواست كنندگان اينگونه معجزات هيچگونه كشف حقيقت و پذيرفتن آن نبوده است.

قرآن در ضمن آياتي، وقوع چنين معجزات را كه اصطلاحا «معجزات اقتراحي» ناميده مي‌شوند منتفي و در صورت وقوع آن نزول عذاب را واحب مي‌داند. اما معجزاتي ابتدايي كه براي شهادت بر نبوت و اثبات حقيقت به وسيله پيامبران ارائه مي‌شد، از نظر قرآن نه تنها مورد انكار قرار نگرفته، بلكه طي آياتي از وقوع آن خبر و اطلاع داده است.

دومين آيه نفي اعجاز

اشاره

از جمله آياتي كه به وسيله آن استدلال شده است، كه رسول خدا (ص) به جز قرآن معجزه نداشته است، آيات ذيل مي‌باشد كه خداوند مي‌فرمايد:

وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّي تَفْجُرَ لَنا مِنَ الْأَرْضِ يَنْبُوعاً أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقي فِي السَّماءِ وَ لَنْ نُؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّي تُنَزِّلَ عَلَيْنا كِتاباً نَقْرَؤُهُ قُلْ سُبْحانَ رَبِّي هَلْ كُنْتُ إِلَّا