شناخت قرآن(نجمی و هریسی) صفحه 155

2/ شرح حال ابن كثير

نام وي عبد اللّه فرزند كثير بن عبد اللّه بن زاذان بن فيروزان بن هرمز است از اهل مكه و از قبيله «دار» بوده، و از نظر نسب ايراني مي‌باشد.

بنا به نوشته كتاب «التيسير»، ابن كثير قرائت را در پيش عبد اللّه بن مسائل خوانده و به وي عرضه نموده است. حافظ ابو عمرو و گروه ديگري از علما اين نظريه را پذيرفته و آن را قطعي دانسته‌اند، ولي حافظ ابو علاء همداني آن را ضعيف و غير مشهور دانسته است.

ابن كثير قرائت خود را به «مجاهد بن جبر» و «در باس» غلام ابن عباس نيز عرضه نموده است و آنان هم تأييدش كرده‌اند.

ابن كثير سال 45 در مكه متولد و سال 120 وفات نمود. «1»

«علي بن مديني» درباره ابن كثير مي‌گويد: او مورد اعتماد و وثوق است. ابن سعد نيز او را توثيق نموده، سپس مي‌گويد: نظر عمرو داني اين است كه او قرائت را از عبد اللّه بن سائب مخزومي فرا گرفته است، ولي مشهور اين است كه او قرائت را از مجاهد ياد گرفته است. «2»

راويان ابن كثير: قرائت ابن كثير را دو نفر به چند واسطه نقل نموده‌اند بزي، قنبل.

1 نام بزي، احمد فرزند محمد بن عبد اللّه بن قاسم بن نافع بن ابي كه بشار نام داشت.

اصلا ايراني و اهل همدان است و به دست سائب مخزومي مسلمان گرديد. درباره وي نيز دو نظريه مختلف نقل شده است.

ابن جزري مي‌گويد: او استاد و محقق است و داراي حافظه قوي و محكم بود.

او در سال 170 متولد و سال 250 وفات نموده است. «3»

بزي قرائت را نزد ابو الحسن احمد بن محمد بن علقمه معروف به «قواس» و در نزد ابو الاخريط وهب بن واضح مكي و عبد اللّه بن زياد بن عبد اللّه بن يسار مكي فرا گرفته است. «4»

______________________________
(1). طبقات القراء، ج 1، ص 443- 445.
(2). تهذيب التهذيب 5/ 37.
(3). طبقات القراء 1/ 119.
(4). النشر في القراوات العشر 1/ 119.