شناخت قرآن(نجمی و هریسی) صفحه 179

«در اخبار قرآن از گذشتگان، باطل و دروغي نيست و در اخبار آن از آيندگان نيز خلاف و بطلاني وجود ندارد».

پاسخ: اين گفتار در معناي آيه صحيح نيست، زيرا اين دو روايت كه بدانها استشهاد مي‌گردد دلالت ندارند بر اين كه منظور از بطلان تنها دروغ در اخبار و يا نسخ به وسيله كتابهاي قبلي و بعدي مي‌باشد، بلكه اين دو روايت تنها بعضي از مصاديق و اقسام بطلان را كه به قرآن راه ندارد، بيان مي‌كنند.

مخصوصا اگر روايات ديگري را «1» كه بر عموميت و وسعت معاني قرآن از نظر مفهوم و زمان و مكان دلالت دارند در نظر بگيريم حقيقت كاملا روشن مي‌گردد كه منظور آيه شريفه اين است كه قرآن در تمام اعصار و قرون از هر نوع بطلان و از تحريف كه يكي از روشنترين و بارزترين اقسام و مصاديق بطلان مي‌باشد منزه و پاك و به دور است.

گواه اين كه تحريف از مصاديق و اقسام باطل ساختن چيزي است، قرآن آن را از ساحت خودش نفي نموده است، اين است كه: همين آيه شريفه، قرآن را با عزت و غلبه و پيروزي توصيف و تعريف نموده است و لازمه و مقتضاي غلبه و پيروزي در عزت هر چيز، به اين است كه از تغيير، ضايع شدن و از دست دادن حقيقت و واقعيت خويش مصون و محفوظ باشد.

ولي اگر بگوئيم كه منظور از باطل در آيه كريمه فقط تناقض و كذب است، اين معني با عزت و پيروزي كه قرآن با آن توصيف شده است تناسبي ندارد و نمي‌تواند معناي صحيح و ارزنده‌اي براي اين آيه بوده باشد.

2/ روايات ثقلين و تحريف قرآن‌

اولين دليل بر عدم تحريف قرآن، خود قرآن است كه با صراحت و قاطعيت قرآن را از تحريف مصون و بدور مي‌داند، و ما دو نمونه از آيات را در اين مورد آورديم و به توضيح