شناخت قرآن(نجمی و هریسی) صفحه 182

تثبيت مي‌كند و به آن اعتبار و مدركيت مي‌بخشد.

طرفداران تحريف با اين پندار مي‌خواهند از يك طرف به تحريف قرآن معتقد شوند و از طرف ديگر با امضاء و تأييد ائمه هدي (ع) حجيت ظواهر آن را بپذيرند.

در صورتي كه اين افراد اشتباه مي‌كنند و پندارشان باطل و بي‌اساس مي‌باشد. زيرا ارشاد و راهنمائي ائمه و مورد تأييد قراردادنشان در تمسك و استناد به ظواهر قرآن، نه از اين لحاظ بوده است كه آنان مي‌خواستند به قرآن، حجيت و مدركيت دهند و با امضا و تأييدشان، تحريف و به هم خوردن ظواهر آن را جبران كنند، بلكه اين امضا و تأييد از اين جهت بوده كه آنان خود قرآن را حجيت مستقل مي‌دانستند و جوهر آن را دست نخورده و قابل اعتبار مي‌شناختند. اين بود كه ديگران را به استفاده و تبعيت از اين ظواهر رهبري و راهنمائي مي‌نمودند، يعني اين تأييد و تصديق از قرآن موجود، حكايت از اعتبار و حجيت واقعي آن مي‌كند نه اينكه به آن حجيت و اعتبار ظاهري ببخشد.

3/ مسئله تحريف و قرائت قرآن در نماز

سومين دليل بر عدم تحريف قرآن اين است كه پيشوايان ما به ما تعليم نموده‌اند كه در فرائض و نمازهاي واجب دو ركعت اوّل و دوم بعد از سوره حمد يك سوره كامل از قرآن را بخوانيم و در نماز آيات نيز در هر ركعت آن حداقل يك سوره كامل را به پنج قسمت تقسيم نموده قبل از هر ركوع يك قسمت آن را تلاوت نمائيم. اين از احكام و مسائلي است كه از آغاز ظهور اسلام و از روزي كه نماز تشريح گرديده وجود داشته و بر مبنا و اساس تقيه نبوده است.

زيرا در آن روز تقيه مفهومي نداشت.

بنابراين حكم اصيل و مسلم اسلامي، كساني كه قائل به تحريف مي‌باشند نبايد سوره‌اي را كه احتمال تحريف در آن وجود دارد در نماز بخوانند زيرا در نماز بعد از سوره حمد، خواندن يك سوره كامل لازم است، و كامل بودن سوره‌اي كه احتمال تحريف در آن وجود دارد قطعي نمي‌باشند، در صورتي كه «اشتغال يقيني»، «برائت يقيني» مي‌خواهد، يعني آنجا كه به يقين،