شناخت قرآن(نجمی و هریسی) صفحه 183

فرمان و تكليفي از سوي شارع به انسان متوجه شده است بايد آن را طوري انجام دهد كه به عملي بودن و به ساقط شدن آن تكليف نيز يقين كنند.

به عبارت ديگر: شكي در اين نيست كه ائمه (ع) در نمازها بعد از سوره حمد، خواندن يك سوره كامل از سوره‌هاي قرآن موجود را واجب دانسته و آن را به پيروانشان دستور داده‌اند، دستوري كه كوچكترين احتمال تقيه به آن راه ندارد، و اين حكم و دستور يا در زمان خود رسول اكرم (ص) بوده است و يا بعد از وي به وسيله ائمه واجب گرديده است. ولي احتمال دوم كه در واقع نسخ در احكام مي‌باشد درست نيست، زيرا بعد از رسول خدا (ص) هيچ حكمي نسخ نگرديده و تغييري در احكام واقع نشده است.

بنابراين مي‌ماند احتمال اوّل كه از زمان خود رسول خدا (ص) خواندن يك سوره كامل در نماز واجب بوده است، و عمل كردن به اين حكم بعد از رسول خدا (ص) در صورتي درست بود كه قرآن تحريف نشده باشد، و در صورت تحريف سوره‌هاي تحريف نشده براي خواندن در نماز تعيين مي‌گرديد تا سوره كامل خوانده شود. در صورتي كه چنين تعيين وجود ندارد و خواندن هر يك از سوره‌هاي قرآن تجويز شده است.

اين بود خلاصه استدلال به عدم تحريف قرآن از راه وجوب خواندن سوره كامل در نماز.

ولي اين استدلال اختصاص به موضوع نماز ندارد، بلكه در هر موردي كه ائمه (ع) به خواندن سوره و يا آيه‌اي كامل دستور داده‌اند جاري است و مي‌توان از چنين دستور عدم تحريف قرآن را استفاده نمود.

4/ مسئله تحريف از نظر تاريخ‌

چهارمين دليل بر عدم تحريف قرآن اين است كه: اگر ما به تاريخ قرآن و سير آن در تاريخ نظري بيفكنيم زمان و زمينه‌اي را براي تحريف آن در تاريخ مشاهده نمي‌كنيم زيرا به نظر طرفداران تحريف قرآن، اين عمل يا در دوران شيخين به وسيله ابو بكر و يا عمر انجام گرفته است و يا در دوران عثمان به وسيله او؛ و يا در دورانهاي بعدي به وسيله افراد ديگر، ولي