شناخت قرآن(نجمی و هریسی) صفحه 192

را پايان دهيم.

1/ تحريف تورات و انجيل:

طرفداران تحريف قرآن مي‌گويند: در روايات متواتر و كثيري كه به طريق شيعه و سني نقل گرديده است چنين آمده است كه: آنچه در امتها و ملل گذشته به وقوع پيوسته است. در امت و ملت اسلامي نيز مو به مو جريان خواهد داشت. بنابراين، تحريف كه به تورات و انجيل و كتب ملل گذشته به يقين راه يافته است در قرآن نيز بايد وجود داشته باشد.

از جمله رواياتي كه بر اين حقيقت دلالت دارد، روايتي است كه شيخ صدوق در «اكمال الدين» از غياث بن ابراهيم آورده است و هم از امام صادق و آن حضرت نيز از پدرانش از رسول خدا (ص) نقل نموده‌اند كه: «هر آنچه در امتهاي گذشته به وقوع پيوسته است در اين امت نيز مو به مو واقع خواهد گرديد» «لتركبن سنن من قبلكم». «1»

بنابراين بايد تحريف هم در قرآن واقع گردد، و در غير اين صورت معناي حديث درست نخواهد بود.

پاسخ: اين دليل از جهاتي مردود است، زيرا:

1 اخباري كه اساس اين دليل را تشكيل مي‌دهند خبر واحدي «2» بيش نيستند و نمي‌توانند موجب اطمينان و يقين باشند، و ادعاي كثرت و تواتر در اين روايات و اخبار ادعائي بيش نيست و جز گزاف و مبالغه گويي چيز ديگري نمي‌تواند باشد، و اين روايات در هيچيك از كتب چهارگانه معتبر شيعه «كتب اربعه» نيامده است.

بنابراين نمي‌توان به اين روايات تكيه نمود و نتيجه گيري كرد كه وقوع تحريف در تورات و انجيل مستلزم وقوع آن در قرآن است و در ميان اين دو ملازمه وجود دارد.

______________________________
(1). «كلّ ما كان في الامم السّالفة فانّه يكون في هذه الامّة مثله حذو النّعل بالنّعل و القذّة بالقذّة» بحار الانوار 8/ 4. و به قسمتي از مصادر ديگر اين حديث در بخش عظمت قرآن اشاره گرديد.
(2). خبر واحد اخباري را مي‌گويند كه در اثر كثرت نقل موجب يقين نگردد گر چه تعداد آن زياد باشد. و «متواتر» اخباري را مي‌گويند كه در اثر كثرت نقل، يقين آور باشد.