شناخت قرآن(نجمی و هریسی) صفحه 58

پناهگاه ايمني بخش، حافظ و نگهبان انسانها، غالب مقتدر و بزرگوار، پاك و منزه است خداوند از آنچه به وي شرك بورزند.

اوست خداي آفريننده، ايجاد كننده، نقاش و صورتگر جهان آفرينش براي او است.

اوصاف و نامهاي نيك، آنچه در آسمانها و زمين است بر وي تسبيح مي‌گويد و اوست خداي توانا و حكيم.

قرآن خداي جهان هستي را اين چنين توصيف مي‌كند، و در اوصاف پروردگار، همان روشي را پيش مي‌گيرد كه دلايل و شواهد عقلي همان را تأييد و تصديق مي‌كند و عقل صحيح و سالم همان راه را مي‌پيمايد.

آيا براي يك فرد كه امي و درس نخوانده باشد و در يك محيط منحط و جاهلي زندگي كند، ممكن است كه چنين معارف دقيق علمي و حقايق جالب فلسفي را در چنان سطح عالي درك و بيان كند؟!

نبوت در قرآن‌

قرآن مجيد به تاريخ زندگي پيامبران گذشته وارد گرديده و آنان را با بهترين و زيباترين اوصاف كه بالاتر از آن متصور نيست معرفي نموده است و آنان را با هر صفت نيك كه لازمه عظمت و قداست پيامبران است ستوده و از رذائل و اوصافي كه با مقام نبوت و سفارت الهي سازش ندارد تبرئه نموده است.

اينكه آيات چندي را در اين‌باره بازگو مي‌كنيم:

الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ «1» هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ