شناخت قرآن(نجمی و هریسی) صفحه 72

سَيُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ «1» «آنانكه خداوند از فضل و كرم خويش نعمت و ثروت فراوان به ايشان داده است از بذل و بخشش خودداري مي‌كنند، خيال نكنند كه اين عمل به نفع آنها است بلكه به ضرر آنها است.

زيرا همان اموال را بزودي همانند طوقي مي‌افكنند و آنچه در آسمانها و زمين است براي خدا خواهد ماند و خداوند بر اعمال شما آگاه است.»

در برابر اين گروه آيات، كه انسان را به بذل و بخشش تشويق مي‌كند آيات ديگري نيز وجود دارد كه از اسراف و تبذير نهي كرده و مردم را از مفاسد آن آگاه مي‌سازد و چنين مي‌گويد:

وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ «2» إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلي عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً «3» و اسراف نورزيد، زيرا كه خداوند اسراف كنندگان را دوست ندارد. اسراف كنندگان برادران شياطينند.

نه دستت را از بذل و بخشش ببند و نه آنرا بيش از حد بگشاي تا مورد سرزنش قرار گيري و از كار فرو ماني.

2/ اعتدال در عفو و انتقام‌

قرآن انسان را به تحمل و صبر و استقامت در برابر مصائب فرمان مي‌دهد افراد صبور و شكيبا را مي‌ستايد و به آنان پاداش بزرگي را نويد مي‌دهد:

______________________________
(1). آل عمران: 180.
(2). انعام: 141.
(3). اسراء: 27، 29.