خضر در ادبیات صفحه 114

ص:123

... وَ أُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَی اللّهِ إِنَّ اللّهَ بَصِیرٌ بِالْعِبادِ * فَوَقاهُ اللّهُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ 1..

هنگامی که نماز به پایان رسید، صد مرتبه «لا حول و لا قوه الّا بالله العلی العظیم» می گوید و سپس حاجت خود را درخواست می کند؛ انشاءالله بر آورده می شود(1).

خضر در دعا

اشاره

در دعاهای امام سجاد علیه السلام نام خضر در کنار انبیاء الهی ذکر می شود. در دعایی که نام آن «فی الاحتراز عن المخافه و الخلاص من المهالک»(2) است. امام سجاد علیه السلام در آغاز دعا، خدا را به حق کرسی و عرش و قلم و... قسم می دهد و بعد به حق پیامبران؛ نوح و هود...

آنچه قابل توجه است این است که برای هر کدام خصوصیتی و صفتی را ذکر می کند که با شنیدن نام آن بزرگ به یاد آن صفت یا واقعه ای که پیامبری با آن رابطه داشته، می افتیم. مثلاً می فرمایند: بحق نوح و سفینه، بحق صالح و ناقته، بحق موسی و مناجاته.... بحق ذی الکفل و خشیته.... و بحق الخضر و سیاحته.

نام نوح، طوفان و کشتی را و صالح، ناقه را و موسی، مناجات طور را در خاطر زنده می کند و آنجا که خدا را به حق خضر قسم می دهد، از سیر و سفر و سیاحت خضر هم یاد می کند و این امام معصوم علیه السلام در ضمن این دعا و مناجات، خضر را هم به ما معرفی می کند. یعنی خضر کسی است که مهمترین خصوصیت او سیاح بودن است.