خضر در ادبیات صفحه 115

ص:124

دعای مشلول

در دعای مشلول(1) که موسوم به «دعای الشاب المأاخوذ بذنبه» می باشد به نقل از کتب کفعمی ومهج الدعوات دعایی است که حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام آن را به جوانی که به واسطه ی ستم در حق پدر خویش، شَل شده بود، آموخت وآن جوان تندرستی خویش را باز یافت. در این دعا که با «اللهم انی اسئلک باسمک بسم الله الرحمن الرحیم» آغاز می شود، پس از ذکر اسماء متبرکه و صفات جمال و جلال الهی می گوید:

«و اصرف عنّی کل همٍ و غمٍ و ضیقٍ واکفنی شرَّ مالا اطیق و اعنّی علی ما اطیق یارادَّ یوسف علی یعقوب یا کاشف ضُرّ ایوب یا غافر ذنب داود.... یا مؤتی لقمان الحکمه... یا من نصر ذالقرنین علی الملوک الجبابره یا من اعطی الخضر الحیوه....»

در این دعای شریف وقتی می فرمایند: خدایا! شر آنچه را که طاقتش را ندارم از من دور کن. ای خدایی که یوسف را به یعقوب باز گرداندی! ای خدایی که به هر کدام از بندگان خاصت عنایت خاصی داشته ای و از این عنایات نام می برد. وقتی که به خضر می رسد؛ عنایت خاصه ی الهی به خضر را حیات می داند و بی شک این حیات باید نعمتی برتر و بالاتر از حیات عادی باشد. شاید منظور همان حیات جاودانه ی او در علم و معرفت الهی باشد.

دعای ام داوود

یکی از دعاهایی که مستحّب است در روز پانزدهم رجب خوانده شود؛ آنهم پس از مقدماتی طولانی، دعای ام داوود(2) است. این دعا با جمله ی «صدق الله