خضر در ادبیات صفحه 32

ص:41

1- (1) رمز و داستانهای رمزی، ص 271 270.
2- (2) روح المعانی، ج 15، ص 324.
3- (3) روح المعانی، ج 15، ص 324.

تعریف خضر از خویش

با کلام عبدالکریم جیلی از کتاب «الانسان الکامل» این فصل را به پایان می رسانیم؛ آنگاه که غریب (سالک) به دیدار خضر نائل می گردد و از او درباره ی احوال و مقام عالی و رتبت وی سؤال می کند، خضر خود را چنین معرفی می کند:

«من شیخی هستم با فطرت الهی و من نگاهبان عالم طبیعت انسانی هستم. من در هر اندیشه و تصوری متصوّر می گردم، و در هر منزل و مأوایی تجلّی می کنم. وضع و حال من آن است که خفی و خلاف عادی باشم. وضع و موقع من آن است که غریب و مسافر باشم. منزل و مقام من کوه قاف است. موقف من اعراف است. من آنم که در مجمع البحرین، درنگ می کنم. من آنم که در شطّ کجا غوطه می خورم، آنم که از چشمه آب می نوشم. من در بحر الهی هادی ماهی هستم... من پیر و دلیل موسی هستم....»(1).