تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 106

ص:123

ثروت زیادی داشت ولی ایمان به خدا نداشت و دیگری مالی نداشت امّا به خدا مؤمن بود. این دو نفر با هم گفت وگوئی دارند که قرآن نقل می کند: آن که مال و ثروت داشت دیگری را غصه می داد که: (أَنَا أَکْثَرُ مِنْکَ مالاً وَ وَلَداً)(1) من مال و اولادم از تو بیشتر است و وقتی وارد باغ خود شد گفت: (ما أَظُنُّ أَنْ تَبِیدَ هذِهِ أَبَداً) گمان نمی کنم این باغ و این ثروت های من هیچگاه از بین برود (وَ ما أَظُنُّ السّاعَهَ قائِمَهً) و گمان نمی کنم که قیامتی هم در کار باشد، بر فرض هم که باشد در قیامت معلوم می شود که من آدم خوبی هستم (وَ لَئِنْ رُدِدْتُ إِلی رَبِّی لَأَجِدَنَّ خَیْراً مِنْها مُنْقَلَباً) اگر برگردانده شوم پیش خدا آنجا را برای خودم بهتر می دانم (قالَ لَهُ صاحِبُهُ وَ هُوَ یُحاوِرُهُ) آندیگری در حال محاوره و گفتگو گفت: (أَ کَفَرْتَ بِالَّذِی خَلَقَکَ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَهٍ ثُمَّ سَوّاکَ رَجُلاً) فلانی تو نگاه کن که چی بودی، تو کافر شدی به آن خدائی که تو را از خاک آفرید و پس از آن از نطفه و حالا یک مردی شده ای و این حرفها را می زنی و در ضمن به دوستش می گوید بهتر نبود وقتی داخل باغ رفتی (و آنهمه نعمت خداوند را دیدی) میگفتی: ماشاء الله (وَ لَوْ لا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَکَ قُلْتَ ما شاءَ اللّهُ)2 ؛ «آن وقتی که وارد باغ شدی چرا نگفتی هر چه خدا بخواهد همان می شود».