تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 117

ص:134

آیه 75 سوره ی توبه می فرماید:

(وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللّهَ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَ لَنَکُونَنَّ مِنَ الصّالِحِینَ)1 .

جزای خودداری از انفاق

می گویند شأن نزول این آیه ی قرآن درباره ی شخصی است به نام ثعلبه ی انصاری؛ این شخص پیش رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آمد و عرض کرد ای پیامبر از خداوند بخواه که به من مال زیاد بدهد.

حضرت فرمود:

«قَلِیلٌ تُؤَدِّی شُکْرَهُ خَیْرٌ مِنْ کَثِیرٍ لَا تُطِیقُه؛(1) مال کم داشته باشی و شکرش را ادا کنی بهتر از این است که زیاد داشته باشی و طاقت آن را نداشته باشی».

ولی قسم خورد که اگر خداوند به من مال داد من زکاه می دهم بنای خیریه می گذارم حضرت هم دعایش کرد مالش زیاد شد، خلاصه آن قدر گوسفندانش زیاد شد که کم کم نرسید به مسجد بیاید و به نماز جمعه و جماعت نرسید پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرستاد که زکات مالت را بده. این شخص به قاصد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم برگشته بود که هر چه دستور است برای من است لذا آیه 75 سوره ی توبه در مورد این شخص نازل شد که می فرماید: بعضی ها کسانی هستند که با خدا عهد می کنند (نذر می کنند) که اگر خدا از تفضلهایش بر ما بخشید صدقه می دهیم، ما جزو صالحین خواهیم بود (فَلَمّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ)3 همین که خداوند از تفضلاتش به آنها داد بخل