تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 12

ص:29

قصه های قرآن، عبرتِ خردمندان

بهتر است با استفاده از خود قرآن این موضوع را بررسی کنیم. می فرماید:

(لَقَدْ کانَ فِی قَصَصِهِمْ عِبْرَهٌ لِأُولِی الْأَلْبابِ)1

یعنی در این داستان های انبیاء علیهم السلام عبرت است برای کسانی که دارای لُب هستند، یعنی دارای مغز و عقل و حقیقت هستند. در معنی عبرت علماء گفته اند که: عبرت از عبور است، همان طورکه انسان وقتی روی پل می رسد از آن عبور می کند روی آن نمی ماند و می رود. خیلی از قضایا هم اسباب عبور ذهن ما هستند ما وقتی که می بینیم عده ای جنازه ای را روی دوش خود به طرف قبرستان می برند فکر می کنیم: این آدمی بود که تا چند روز قبل چقدر سر و صدا داشت و پر مدّعا بود و به قول خودمان چقدر برو و بیا داشت و حالا کارش به اینجا رسیده است که جسد بی جانش بر دوش عده ای به قبرستان انتقال داده می شود. از این قضیه ذهن عبور می کند به این که این ماجرا برای خودمان هم اتفاق می افتد و این عبور ذهن مایه ی عبرت ما می شود به قول شاعر:

ای دوست بر جنازه ی دشمن چو بگذری شادی مکن که بر سر تو این ماجرا بود

خلاصه این که خوشحال نشو این آشی است که برای خودت هم پخته اند. و این عبور ذهن ماست از دیدن این جنازه که: مردن برای خودمان هم هست. به طور کلی ممکن است همه ی دنیا و اوضاع آن برای ما درس آموزنده باشد.