تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 123

ص:140

معلوم می شود اولاً حضرت موسی علیه السلام خارج شهر بوده و زمان غفلت اهل شهر بود یا ظهر بوده که مردم برای صرف غدا یا عبادت بازارشان تعطیل بوده یا به جهت دیگر، به هر صورت شهر خلوت بوده (فَوَجَدَ فِیها رَجُلَیْنِ یَقْتَتِلانِ) دو مرد را دید که کتک کاری و مقاتله می کردند (هذا مِنْ شِیعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ) یکی از پیروانش بود و دیگری از دشمنانش، این اختلاف قبیله ای یا نژادی بود یا همان تحقیری که یک طائفه نسبت به دیگری روا می د اشت به هر جهت آن شخص با حضرت موسی علیه السلام دشمنی نداشت، بلکه این یکی (مرد سبطی) از طایفه حضرت موسی بود و آن دیگری (مرد قبطی) از طائفه ای بود که با طائفه حضرت موسی دشمن بود (فَاسْتَغاثَهُ الَّذِی مِنْ شِیعَتِهِ عَلَی الَّذِی مِنْ عَدُوِّهِ) غوث یعنی کمک و استغاثه یعنی طلب کمک کردن، آن که از شیعیان موسی بود بر علیه کسی که از دشمنانش بود طلب کمک کرد (فَوَکَزَهُ مُوسی فَقَضی عَلَیْهِ) حضرت موسی مشت گره کرده ی خود را نثار آن دشمن کرد و با همین یک مشت کارش را خاتمه داد. (قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ) 1 «موسی گفت این عمل شیطان است». یکی از خصوصیات بندگان خوب خدا این است که هیچ گاه از خدا غفلت ندارند، اکنون که حضرت موسی به داد مظلومی رسیده و شر ظالمی را از سر او کم کرده به یاد خداست و می گوید این اختلافات و درگیریها از طرف شیطان است، و شیطان است که انسان را به چنین کارهائی تحریک می کند. تحریک می کند تا بر روی هم پنجه بکشند. و آبروی هم را بریزند و رخسار یک دیگر را زشت کنند.