تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 126

ص:143

مانع از کار او شد و سئوال کرد برای چه می خواهی این را به گردن من ببندی؟ حلیمه عرض کرد برای این که تو محفوظ بمانی. حضرت فرمود: من خدائی دارم که مرا حفظ می کند(1). این طرز فکر یک بچه چهار ساله است در آن محیطی که پیرمردان هفتاد و هشت ساله اش بت پرست هستند. به قول حافظ: این طفل یک شبه ره صد ساله می رود. این از علامات نبوغ و بلند فکری حضرت است. امام رضا می فرماید: موقعی که حضرت یحیی ابن زکریا در سن شش یا هفت سالگی بچه های هم سن و سالش به او می گویند بیا با هم بازی کنیم. می فرماید:

«مَا لِلَّعِبِ خُلِقْنَا»(2) ما که برای بازیچه خلق نشده ایم. این کلامی است که یک فیلسوف که حدود 70 سال در حکمت بحث کرده باید بگوید که عالَم بازیچه نیست و از خلقت آفرینش، هدف در کار است. این افکار یک انسان است قبل از نبوت. حال وقتی که پیامبر می شود به قول حافظ:

حریف مجلس ما خود همیشه دل می برد علی الخصوص که پیرایه ای بر او بستند

موقعی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم این گونه فکر و عمل می کند که هنوز برحسب اراده ی الهی پیرایه ی نبوت به او عنایت نشده است. از فضائل امیرالمؤمنین این است که آن حضرت 8 یا 10 ساله بود که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به رسالت مبعوث شد.

ارزش ایمان علی علیه السلام در کودکی

وقتی پیامبر نبوتش را به علی علیه السلام اظهار کرد امیرالمؤمنین ایمان آورد. در اینجا اهل سنّت به ما حرفی می زنند و آن این که اسلام آوردن بچه ارزشی ندارد چون بچه تا قبل از رسیدن به سن بلوغ در اسلام و کفر تابع پدرش می باشد. لازم