تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 14

ص:31

بود و به آن دل بسته بودند جدا شدند و در دیار غربت (دور از علائق مادی و دنیوی) منزل کردند

(و کَانَّک عَن قَلِیل قد صِرت کَاَحَدِهِم)(1)

طولی نمی کشد که تو هم مثل یکی از همان ها می شوی، در دنیا جا گرم نکن به دنیا محکم نچسب و لذا می بینیم که دنیا همه اش درس عبرت است، درس آموزندگی است.

در قم امامزاده ای است به نام علی بن جعفر علیه السلام که معروفست برادر امام موسی بن جعفر علیه السلام است و آلان شهدا در آنجا دفن اند و گلزار شهدا نام گرفته است یکبار که من رفته بودم قم در بالای سر قبر یک جوان، قبرش اطراف امامزاده بود عکس جوانی بود که نشان می داد ورزشکار بوده و بسیار رعنا و زیبا بود و روی قبرش هم عکس تخته شنا و سایر وسایل ورزشکاری بود و در زیر عکس جوان این شعر نوشته شده بود:

بهار بود و جوانی و عشق بود و امید بهار رفت و تو رفتی و هر چه بود گذشت

در این شعر به تمام چیزهایی که آدم به آن دل بستگی پیدا می کند اشاره کرده است، بهار جوانی، عشق، هزارها امید ولی (آخرچه) ناگهان بانگی برآمد و خواجه مرد، آدم در جوانی خواب های خوش زیاد می بیند (برای خود آرزوهای دور و دراز دارد). امّا یک تصادف موتور یا ماشین همه را از بین می برد. لذا ما باید عبرت بگیریم. خاقانی شاعر معروف وقتی از مدائن عبور می کند، ایوان کسری را می بیند،