تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 140

ص:157

می شود: (قالَ رَبِّ نَجِّنِی مِنَ الْقَوْمِ الظّالِمِینَ)1 با خدا مناجات می کند می گوید: خدایا مرا از دست این قوم ستمگر نجات بده و همین طور می رفت تا به شهر مدین رسید یعنی جائی که حضرت شعیب پیغمبر زندگی می کرد.

(وَ لَمّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْیَنَ قالَ عَسی رَبِّی أَنْ یَهْدِیَنِی سَواءَ السَّبِیلِ)2 و هنگامی که به سوی مدین روی آورد گفت: امید است پروردگار من مرا به راه راست در موقع گرفتاری هایم رهبریم کند.

امام زین العابدین علیه السلام در دعای مکارم اخلاق می فرماید:

«و اجْعَلْنِی أَصُولُ بِکَ عِنْدَ الضَّرُورَهِ، وَ أَسْأَلُکَ عِنْدَ الْحَاجَهِ، وَ أَتَضَرَّعُ إِلَیْکَ عِنْدَ الْمَسْکَنَه؛(1) خدایا مرا این جور قرار بده که در موقع گرفتاری به تو پناه آوردم و هنگام نیاز از تو در خواست کنم و وقت احتیاج از تو مسئلت نمایم».

ورود حضرت موسی علیه السلام به مدین و آشنائی با حضرت شعیب علیه السلام

دنباله داستان حضرت موسی علیه السلام چنین است که وقتی ایشان به نزدیکی شهر مدین می رسد، برای رفع خستگی در جائی استراحت می کند، می بیند چاه آبی است و مردم گوسفندان خود را برای آب دادن برسر این چاه می آورند و دو دختر