تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 161

ص:178

اگر جمعیت روی زمین را ملائکه تشکیل می دادند ما هم ملک می فرستادیم. اما چون مردم روی زمین بشرند ناچار پیامبر آنها باید بشر فرستاده شود.

در بعضی آیات می فرماید:

(یَوْمَ یَرَوْنَ الْمَلائِکَهَ لا بُشْری یَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِینَ)1

یک روزی فرا می رسد که ملائکه را رؤیت کنید و آن روز مرگ است، آن وقت برای مجرمین دیدن ملک بشارت نیست.

امامت و نبّوت از مراتب کمال بشریت

مردم ایراد می گرفتند این انبیاء بشری هستند مانند ما، پس چرا او پیامبر باشد و ما نباشیم؟ تمام این ایرادها جوابش این می شود که خداوند می خواهد بفرماید: ای انسان ها شما انسانید و ما که خدا هستیم از لطف و فیض ما بدور است که شما را بلاتکلیف بگذاریم باید برای شما پیامبر بفرستیم، و این پیامبر باید از خود شما باشد. لذا این است که مقام نبوت از مقامات بشری است. بشریت نقص وکمال دارد مانند نور که نقص و کمال دارد. بشریت مراتب دارد. همان ابتداء که در رحم مادر است روح باو دمیده می شود بعد هم که بدنیا می آید باز هم آدم است و همین طور تکمیل می شود، کم کم چشم باز می کند و گوشش شنوا می شود، ذهن پیدا می کند، درس می خواند وقتی دکتر شد یا مهندس شد آیا از بشریت بیرون می رود؟ خیر بشریت شدت و ضعف دارد. امامت و نبوت هم از مراتب بشریت است. از این که خیال کنیم وقتی نبی شد از بشریت بیرون رفته است، فکر