تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 224

ص:241

خود را روی غذا و مرغ پخته گرفته و به او تعارف می کرد که غذا بخورد حضار تعجب کرده و گفتند آقا چی می فرمائید؟ در جواب فرمودند: به کی قسم که من همان شخص آن شبی هستم و معلوم می شود که از صدقه سر این آستین نو است که این همه مورد لطف و مرحمت قرار گرفته ام. لذا حق اوست که به او تعارف شود و می گویند این شعر را هم ایشان گفته است که:

مرا به تجربه معلوم شد در آخر کار که قدر مرد به علم است و قدر علم به مال

ارزش انسان به علم و معنویت

در حقیقت ارزش واقعی شخص به علم و معنویت اوست ولی متاسفانه این ارزش چنان که باید و شاید در جامعه پیدا نیست. عالم اگر بخواهد در جامعه نفوذی داشته باشد از نظر مردم ظاهر بین باید مال و منالی هم داشته باشد. این وضع در گذشته بیشتر مشاهده می شد در ماشین صندلی اول مال پولدارها بود گرچه کرایه یکسان با دیگران می پرداخت. در مغازه قصابی گوشت خوب مال پولدارها بود و این گونه تبعیضات هم فشار دیگری بود روی طبقه فقیر و تهیدست اما باید گفت در این قضیه خود فقرا هم بی تقصیر نیستند، خودشان هم خود را سبک می کنند و خود در تحقیر خود موثرند و به هر جهت این کوچک شمردن که نسبت به فقرا اعمال می شود اجحافی است نسبت به آنها. در تاریخ انبیاء مشاهده می کنیم.

توجه و عنایت به فقر

یکی از ایرادهائی که به پیامبران گرفته می شود این بود که فقیر هستند و فقرا دور وبر آنها را گرفته اند. ایرادی که به حضرت نوح گرفتند این بود. (ما نَراکَ اتَّبَعَکَ