تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 304

ص:321

عاقبت از آنِ تقواست یعنی: روشی که عاقبت خوب و پسندیده دارد تقواست که هرکس در زندگی آن چنان رفتار نماید که نخواهد آلوده باشد کارش عاقبت و نتیجه خوب دارد. پس از این جریانات یعنی تهدیدات فرعون و دلداریهای حضرت موسی علیه السلام به بنی اسرائیل تا زمانی که حضرت موسی مأمور بردن بنی اسرائیل به سرزمین اصلی خودشان می شود قضایائی اتفاق افتاده است که بیشتر آن قضایا حول و حوش شکنجه بیش از حد بنی اسرائیل به وسیله فرعونیان است. آنچه از آیات قرآن بر می آید حضرت موسی علیه السلام خسته شده و دست به دامان خدا می شود و با حالتی که صورتا گلایه آمیز است ولی در حقیقت گلایه به خداوند نیست می فرماید: خدایا تو به این فرعون و فرعونیان قدرت و مال داده ای و این ها از قدرت و مال خدا دادی سوء استفاده می کنند. خدایا پاداش آنها این است که مالشان نابود شود و قدرتشان در هم شکسته شود و هم چنین از آیات قرآن شریف استفاده می شود، در ضمن این که فرعونیان نسبت به بنی اسرائیل فشار می آوردند، خداوند برای بیدار کردن آنها، آنها را دچار گرفتاریهائی می نمود که: سرشان به سنگ بخورد. و وقتی یک گرفتاری پیش می آمد دست به دامان حضرت موسی می شدند که از خدا بخواهد گرفتاری آنها رفع شود و قول می دادند که راه و روش خود را عوض کنند و خوب بشوند. ولی به محض رفع گرفتاریشان کارهای زشت خود را دوباره از سر می گرفتند.

خوف و فتنه فرعون

اکنون به بحث در مورد دنباله داستان از سوره ی یونس می پردازیم: (فَما آمَنَ لِمُوسی إِلاّ ذُرِّیَّهٌ مِنْ قَوْمِهِ عَلی خَوْفٍ مِنْ فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِمْ أَنْ یَفْتِنَهُمْ) ؛ (1)«به حضرت