تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 306

ص:323

قرار است. خداوند ما را خلق فرمود و به این هم قناعت نکرده لطفش را نسبت به ما تکمیل نمود با عطا نمودن عقل به ما که پیامبر باطنی است و نیز با فرستادن انبیاء ما به حقایق عالم پی می بریم که پی بردن به حقایق این عالم کمال انسان است و وقتی حقایق را درک کردیم می توانیم تصمیمات صحیح بگیریم چون تصمیم صحیح گرفتن در صورتی است که اول صحیح تشخیص داده باشیم مانند مثالی که زدم، علت این که ما اینجا آمدیم و راه را گم نکردیم و به خطری هم برخورد ننمودیم برای این بود که بحمدالله هم چشم بود و هم نور. لذا ما درست انتخاب کردیم، در زندگی انسان این سیر باید به یک عاقبت خوبی بکشد. هر کس می خواهد در دنیا عاقبتش خوب باشد باید صحیح فکر کند، شما نمی توانید انسانی را بیابید که بگوید: من نمی خواهم عاقبتم خوب باشد. اگر کسی به زبان هم این را بگوید ولی در باطن به آن اعتقاد ندارد و دروغ می گوید. این دعای خوبی است که به شعر خوانده می شود:

خدایا چنان کن سرانجام کار تو خشنود باشی و ما رستگار

جنگ تا رفع فتنه یعنی رفع موانع خداپرستی نه کشور گشائی

خداوند از جهت این که لطفش کامل است نخواسته ما فقط یک چند روزی در دنیا زنده باشیم و چیزی بخوریم و استراحتی بکنیم و بعد هم بمیریم. هستی ما فقط در این دنیا خلاصه نمی شود، بلکه یک عاقبتی هم داریم. خداوند به ما عقل داده و انبیاء را هم فرستاده است که راه را درست برویم. حالا اگر عده ای در دنیا باشند که بگویند تو چرا راه حق را می روی و از هر دری هم برای پیاده نمودن اهداف خود استفاده می کنند تا نگذارند ما حق را بفهمیم، این همان فتنه است (وَ