تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 378

ص:395

«تو را در احسان و نیکی بی رغبت نگرداند کسی که سپاس نیکی ات را نگزارد».

شما در هر کار خیری که از شما بر می آید چه آنها که مربوط به سمت شماست و چه آنها که مربوط به امور اجتماعی و غیره است نکند اگر از شما قدردانی نشود زاهد یعنی به کار خود بی رغبت شوید به خاطر این که قدر شما را نمی دانند و سپاس کار خیر شما را بجا نمی آورند. این را بدان کسی که شکر تو را بجای می آورد و قدر تو را می داند که از این کار تو ذره ای هم استفاده نمی کند او ذات مقدس پروردگار است اگر دیگران یک آفرین گفتند، این آفرین را در حقیقت به خودشان گفته اند چون از خیر تو یک عایدی به آنها می رسد. بنابراین آنها از تمجیدشان از تو به خاطر کار خیرت چندان اخلاص ندارند. اما خدایی که از کارهای خیر تو هیچ بهره ای نمی برد خدایی که اگر جمله کاینات کافر گردند بر دامن کبریائیش ننشیند گرد، شکر تو را بجای می آورد و بدان که خداوند نیکوکاران را دوست می دارد.

شاعر می گوید:

تو نیکی می کن و در دجله انداز که ایزد در بیابانت دهد باز

به هر حال برادران در هر سمتی که هستیم، ما که طلبه و حدیث گو هستیم و شما که وضعی و سمتی دارید، در کارهای مربوط به سمت خودتان و هم در کارهایی که مربوط به سمت شما نیست اگر می توانیم زیر بغل یکی را بگیریم، اگر می توانیم یک کار خوب بکنیم. اصلاً خوب را برای این که خوب است باید انجام داد نه برای این که کسی آن را خوب می داند یا نه که معنای برای خدا کار کردن همین است. انشاءالله موفق باشید.