تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 387

ص:404

این یک وعده دروغ و سر بند کن نیست اگر وظیفه انبیاء و از جمله حضرت موسی اداره مردم است. این اداره و سر پرستی مانند طاغوت ها نیست که با کلک و دروغ و نیرنگ بازی که به آن نام سیاست و رمز و راز کشور داری می دهند، مردم را اداره کنند یا به عبارت دیگر زیر سلطه خود قرار دهند، شخصیت هائی را بشکنند و به اشخاصی دیگر بدون جهت شخصیت بدهند. کار انبیاء از روش طاغوتها و حاکمان جور کاملاً جداست، آنها به جز حرف راست که آن هم از ناحیه خداوند است به مردم نمی گویند. حضرت موسی علیه السلام برای نجات قومش از چنگال فرعون و فرعونیان، ابتدا به فرعون پیشنهاد می کند: (فَأَرْسِلْ مَعِیَ بَنِی إِسْرائِیلَ)1 دست از سر این بنی اسرائیل بردار، ما می رویم به سرزمین خودمان ولی فرعون به این زودی دست از سر بنی اسرائیل بر نخواهد داشت و می خواهد که آنها زیر سلطه و زیر بار ذلت او باشند. و این جاست که خداوند شروع می کند فرعون و فرعونیان را دچار عذاب کردن که در ابتدا عذاب آنها جنبه تربیتی دارشت و برای این بود که پیروان فرعون سر عقل بیاید و دست از ظلم و ستم خود بردارند اما چون به خود نمی آیند خداوند می فرماید: (فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِی الْیَمِّ) (1) از آنها انتقام گرفتیم و آنها را در دریا غرق کردیم. البته برای بنده از آیات قرآن روشن نیست که آیا حضرت موسی، قبل از نجات بنی اسرائیل از چنگال فرعون دستوراتی برای آنها داشته است (از قبیل دستوراتی که هر پیغمبری می آورد) و یا در ابتدا وظیفه داشته که فقط بنی اسرائیل را از سرزمین مصر خارج کند و بعد دستورات را ابلاغ نماید.