تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی علیه السلام صفحه 399

ص:416

این گونه باشیم ما که بشر را خلق کرده ایم نیکوکاران را ما خلق کرده ایم و گنهکاران را هم ما خلق کرده ایم و ما آزادشان کردیم که نیکوکاران به اختیار خودشان کارخوب بکنند و گناهکاران هم به اختیار خود کار بد بکنند، آیا باور می کنید که ما با این ها یک جور رفتار کنیم؟. آیا باور می کنید که یک فرد هرچه می خواهد خوب باشد و نیکی کند و فرد دیگر هرچه می خواهد بدی کند و قانون شکنی نماید آیا هیچ فرقی نمی کند و هیچ طور نمی شود و آب هم از آب تکان نمی خورد. یک فردی مانند امیرالمؤمنین علیه السلام که در طول زندگی خود ذره ای خلاف نکرد و بحقوق دیگران تجاوز ننمود و محرومیتها را هم متحمل شد در مقابلش افرادی مانند معاویه با آن جنایتهایش و چنگیزخان که سربازانش به ممالک آسیائی و از جمله ایران حمله کردند، در نیشابور حتی به حیوانات هم رحم نکردند و سگ و گربه را هم کشتند. آیا با هم یکسانند؟ می گویند چنگیزخان در مواقعی هم که جنگ نبود لشگریانش را نمی گذاشت به تنبلی و سستی کشیده شوند و آنها را به گشتن وا می داشت روزی از لشگریانش سئوال کرد که آیا در تمام این جنگها، شده است که دلتان بسوزد؟ یکی از آنها گفت: بلی من یک روز دلم سوخت و آن این بود که با اسبم به خانه ای هجوم بردم که زنی مشغول شیر دادن بچه اش بود مرا دید هراسان بچه اش را گذاشت و فرار کرد من بالای سر بچه رسیدم و نیزه ام را در دهان بچه گذاشتم به خیال این که پستان مادر است شروع به مکیدن کرد لبخند زد و در همین حال که او لبخند می زد من او را کشتم و در اینجا دلم سوخت، پس چنگیز دستور داد او را بکشند و گفت یک چنین آدم دل رحمی به درد نمی خورد. اکنون آیا فردی در دنیا مانند علی علیه السلام و شخصی هم مانند معاویه و چنگیز هر دو در نزد خدا یکسان باشند؟. خداوند سوال می کند شما بگوئید ما این جور هستیم که با این ها یکسان رفتار کنیم؟ مسلماً هر وجدان